ارزیابی اثر میدان مغناطیسی، هورمون جیبرلیک اسید و تیمارهای دمایی بر برخی ویژگی‌های فیزیولوژیکی توت فرنگی رقم سلوا در منطقه شیراز

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه باغبانی، واحد جهرم، دانشگاه آزاد اسلامی، جهرم، ایران

2 استادیار، گروه مدیریت کشاورزی، واحد جهرم، دانشگاه آزاد اسلامی، جهرم، ایران

3 دانشیار گروه علوم باغبانی، واحد جهرم، دانشگاه آزاد اسلامی، جهرم، ایران

4 استادیار گروه علوم باغبانی، واحد جهرم، دانشگاه آزاد اسلامی، جهرم، ایران

doi
10.30495/sarj.2023.1979794.1117
چکیده

به منظور بررسی اثر اسید جیبرلیک، میدان مغناطیسی و دما بر ماندگاری توت فرنگی، پژوهشی به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح کاملا تصادفی انجام شد. تیمارها شامل اسید جیبرلیک، میدان مغناطیسی و تنش دمایی هرکدام در سه سطح بودند. نتایج نشان داد که اثر متقابل تیمارها بر تمام صفات مورد مطالعه معنیدار بود. مقایسه میانگین اثر متقابل نشان داد که بیشترین کلروفیل a (95/14 میلیگرم بر گرم)، کلروفیل کل (54/28 میلیگرم بر گرم) در تیمار 100 میلیگرم در لیتر جیبرلیک اسید، میدان مغناطیسی 10 میلیتسلا و دمای 2 درجه و بیشترین کلروفیل b (26/9 میلیگرم بر گرم) و آنزیم پلی‌فنل‌اکسیداز (52/57 میلیگرم بر گرم) در تیمار50 میلیگرم در لیتر جیبرلیک اسید، میدان مغناطیسی ده میلیتسلا و دمای 8 درجه ، بیشترین آنزیم کاتالاز (51/33 میلیگرم بر گرم) در تیمار 100 میلیگرم در لیتر جیبرلیک اسید، میدان مغناطیسی بیست میلیتسلا و دمای 8 درجه سانتیگراد، پراکسیداز (6/53 میلیگرم بر گرم) در تیمار مصرف 100 میلیگرم در لیتر جیبرلیک اسید، میدان مغناطیسی بیست میلیتسلا و دمای بیست درجه و بیشترین اسیدیته قابل تیتراسیون (89/0 درصد) و ph (9/6) در تیمار عدم مصرف جیبرلیک اسید، عدم استفاده از میدان مغناطیسی و دمای 20 درجه حاصل شد. از لحاظ اثر متقابل سهگانه، بهترین تیمار مؤثر بر افزایش مدت زمان نگهداری توت فرنگی، تیمار مصرف 50 میلیگرم در لیتر جیبرلیک اسید و میدان مغناطیسی 10 میلیتسلا و دمای 8 درجه سانتیگراد بود.