طراحی، ساخت و ارزیابی ماشین قابلحمل برداشت گل محمدی
نویسندگان
1 دانشیار موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، استان البرز، ایران
2 دانشیار مرکز آموزش عالی امام خمینی (ره)، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، استان البرز، ایران
doi
10.30495/sarj.2023.1980471.1121چکیده
گل محمدی با نام علمی Rosa damascena از مهمترین انواع گلهای رز در دنیا و از مشهورترین گیاهان در تاریخ باغبانی است. زمان برداشت گل محمدی، از اوایل اردیبهشت تا اواخر خرداد ماه و قبل از طلوع آفتاب در هوای خنک بامدادی است. در این تحقیق نسبت به طراحی و ساخت دستگاه برداشت گل محمدی قابل حمل توسط کارگر اقدام شد. این دستگاه شامل تیغه برش، لوله مکش، موتور مکنده بنزینی، شاسی، کوله پشتی و واحد جداساز سیکلونی میباشد. کلیه تجهیزات از جمله موتور و سیکلون بر شاسی نصب میشود و توسط کارگر قابل حمل است. گل دقیقاً از زیر نهنج توسط تیغه رفت و برگشتی بریده شده و توسط مکش ایجاد شده توسط موتور مکنده، وارد لوله مکش و سپس به واحد جداساز سیکلونی انتقال مییابد. در نهایت گل از طریق لوله خروجی سیکلون به کیسه برزنتی منتقل و در آن جمعآوری خواهد شد. ارزیابی دستگاه با استفاده از طرح کاملاً تصادفی با سه تیمار و سه تکرار در دشت گل لایزنگان داراب انجام شد. تیمارها شامل تغییرات دور موتور در سه سطح 900، 1200 و 1500 دور در دقیقه بود. در هر یک از تیمارها پارامترهای سوخت مصرفی و زمان مصرفی برای انجام عملیات برداشت اندازهگیری شد. تیمار شاهد، برداشت با دست توسط کارگر در نظر گرفته شد. بر اساس نتایج ارزیابی، با افزایش دور موتور علیرغم افزایش مصرف سوخت، زمان مفید برداشت کاهش یافت. همچنین کاهش زمان برداشت در حداکثر دور موتور نسبت به برداشت دستی و برداشت در دو سطح دیگر دور مشاهده شد.