بررسی نقش مشارکت زیرحوضه های آبخیز در شدت سیل خیزی؛ مطالعه موردی: حوضه آبخیز حصارک
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده علوم زمین دانشگاه شهید بهشتی، تهران
2 دانشیار دانشکده علوم زمین دانشگاه شهید بهشتی، تهران
3 دانشگاه شهید بهشتی
doi
چکیده
یکی از مهمترین اقدامات مورد نظر در پروژههای مدیریت سیلاب، بررسی میزان مشارکت زیرحوضههای مختلف یک آبخیز در تعیین مؤلفههای مختلف سیلاب خروجی از حوضه است. با توجه به نبود ایستگاههای هیدرومتری در محل خروجی تمام زیرحوضهها، تحقق هدف مذکور نیازمند شبیهسازی فرآیند بارش- رواناب در زیرحوضهها از طریق مدل های هیدرولوژیکی میباشد. از این رو برای اجرای برنامه های کنترل سیلاب در بالادست حوضه باید به سهم زیرحوضه ها در سیلاب توجه کرد و آنها را اولویتبندی نمود. در این پژوهش، ابتدا برای تعیین مشارکت زیرحوضهها در دبی سیلابی، حوضه حصارک به 3 زیرحوضه تقسیم گردید. سپس با اجرای مدل HEC- HMS، زیرحوضههای آبخیز حصارک از نظر سیلخیزی اولویتبندی شدند. هدف از این مطالعه برآورد ارتفاع رواناب و سیلاب خروجی در زیرحوضههای آبخیز حصارک میباشد. نتایج نشان داد، میزان مشارکت زیرحوضهها در دبی اوج کل حوضه صرفاً به یک عامل بستگی ندارد و اثرات متقابل عوامل تعیینکننده سهم مشارکت زیرحوضهها را در سیلخیزی تعیین میکند. با اجرای مدل HEC- HMS مشاهده شد، زیرحوضه تقاطع دو شاخه (S1) کمترین سهم و زیرحوضه چپ دره (S3) بیشترین سهم را در دبی اوج کل حوضه دارا است و در اولویت اول قرار میگیرد.