سنجش کیفیتزندگی در سکونتگاههای روستایی (مورد: بخش مرکزی شهرستان اسلامآبادغرب)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامه ریزی روستایی گرایش آمایش کیفیت محیطی در مناطق روستایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران
2 دانشیاردانشگاه شهیدبهشتی، گروه جغرافیا و برنامه ریزیروستایی، تهران، ایران
3 استاد دانشگاه شهید بهشتی، گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، تهران، ایران
4 دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی واحدعلوم و تحقیقات تهران، گروه جغرافیای سیاسی، تهران، ایران
doi
چکیده
یکی از مهمترین اهداف سیاستهای عمومی هر جامعهای، بهبود کیفیت زندگی آن جامعه میباشد. این مقاله به بحث درباره کیفیت زندگی درسطح مناطقروستایی میپردازد. تحقیق به دنبال پاسخ به این سوال است که مناطق روستایی بخش مرکزی شهرستاناسلامآبادغرب تا چه اندازه از شاخص کیفیت زندگی برخوردارند. ارزیابی کیفیتزندگی در سه شاخص اجتماعی، اقتصادی و کالبدی و با13 مؤلفه صورت گرفته است. تجزیه و تحلیل دادهها از طریق آزمونT تکنمونهای انجام گرفته-است. براساس یافتههای تحقیق، محاسبهمیانگین برخورداری نشان داده که دهستان شیان با47/33درصد مطلوبترین کیفیتزندگی و دهستانحومهشمالی با 43/28درصد پایینترین سطح رضایت از کیفیتزندگی را دارمیباشند. بنابراین برای بهبود کیفیتزندگی در نواحیروستایی مورد مطالعه، برنامهریزی درهمه شاخصهایاجتماعی،اقتصادی و کالبدی لازم است که این مهم از طریق خدماتدهی و ساماندهی به روستاها به ویژه روستاهای کمبرخوردار میتواند تأثیرگذار باشد. واژگان کلیدی: شهرستاناسلامآبادغرب، روستا،شاخصهای اجتماعی،اقتصادی و کالبدی، کیفیتزندگی
