واکنش برخی تغییرات کیفی مغز ژنوتیپ‌های مختلف گردو به دوره انبارمانی

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد یاسوج، دانشکده کشاورزی، استادیار گروه علوم و صنایع غذایی، یاسوج، ایران

2 استادیار گروه علوم پایه، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران

3 دانشجوی دکتری، گروه علوم باغبانی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران

4 دانشیار گروه علوم باغبانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد یاسوج

doi
https://doi.org/10.71667/sarj.2024.970442
چکیده

درخت گردو کاربرد چند منظوره دارد، به طوريکه در میوه¬کاري به خاطر میوه، در جنگل¬کاري براي استفاده از چوب، در داروسازي به عنوان یک گیاه دارویی و در پارك¬ها به عنوان یک گیاه زینتی کشت می¬گردد. به منظور بررسی برخی خصوصیات کیفی پس از برداشت مغز 14 ژنوتیپ برتر گردو (سی سخت 1و2، دلی رج 1و2، شهنیز 1و2، کوخدان 1و2، ستنگان 1و2، گنجگون 1و2 و وزگ 1و2) در استان کهگیلویه و بویراحمد آزمایشی طی سالهای 1399 تا 1400 انجام گرفت. خصوصیات کیفی از قبیل پايداري اكسايشي مغز گردو (عدد پراکسید)، درصد رطوبت و درصد کاهش وزن مغز بعد از 6 ماه نگهداری و همچنین ارزیابی حسی بعد از 14 ماه نگهداری در دمای 25 درجه سانتی گراد مورد ارزیابی قرار گرفت. در تحقیق حاضر، عدد پراکسید در مغز گردو با گذشت زمان افزایش یافت. بعد از 6 ماه نگهداری در انبار، کمترین میزان عدد پراکسید در ژنوتیپ های وزگ 1 و گنجگون2 مشاهده گردید. نتایج ارزیابی حسی نشان داد که ژنوتیپ¬های گنجگون 2 و وزگ 1 بیشترین و ژنوتیپ¬های دلی¬رج 1 و دلی¬رج 2 کمترین میزان پذیرش کلی را بعد از 14 ماه نگهداری نشان دادند. در نهایت ژنوتیپ های وزگ 1 و گنجگون 2 به دلیل کیفیت بهتر و ماندگاری پس از برداشت جهت مصرف و همچنین در برنامه های اصلاح نژاد توصیه می گردد.