فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

چکیده مقدمه: این پژوهش پیشنهاد¬دهنده الگویی بهینه¬سازی برای بررسی حوزه¬های غذایی در ایران است. این الگو در استان تهران به¬کار گرفته شد. در کشور ما تاکنون پژوهشی با موضوع بهینه¬سازی حوزه¬های غذایی انجام نشده است. هدف از عمل بهینه¬سازی در این پژوهش، تخصیص سبد غذایی مطلوب تولید¬شده از مبدأ (چهار منطقه تولیدی استان تهران) به مقصد (۱۶ شهرستان مصرف¬کننده استان تهران) با اعمال حداقل فاصله است. مواد و روش¬¬ها: عمل بهینه¬سازی به کمک نرم¬افزار لینگو، برای تخصیص مواد غذایی تولیدی منطقه مورد بررسی در راستای تأمین نیاز¬های غذایی جمعیت مربوطه در کمترین فاصله ممکن صورت گرفت. هم¬چنین فاصله متوسط بین تولید¬کننده و مصرف¬کننده مواد غذایی با توجه به میزان تخصیص برآورد گردید. نتایج: نرم¬افزار لینگو با توجه به تابع هدف (حداقل¬سازی فاصله) و داده¬های ورودی (میزان عرضه و تقاضا)، کل تولید موجود استان که از چهار منطقه تأمین می¬شوند را به مناطق تقاضا¬کننده اختصاص داده (جمع مقادیر تخصیص بهینه در خروجی نرم¬افزار، برابر با کل میزان تولید است)، البته همه¬ی نیاز¬ها برآورده نشده چون تولید کمتر از میزان تقاضا بود و دیگر تولیدی نبوده که به بقیه مناطق اختصاص پیدا کند. عمل تخصیص-دهی با توجه به فاصله کمتر و تقاضای بیشتر صورت گرفته است، یعنی تخصیص به نقاطی صورت گرفته که حداقل فاصله را با نقاط عرضه¬کننده داشته (نزدیکتر بوده و درنتیجه هزینه کاهش پیدا می¬کند) و هم¬چنین نیازشان بیشتر بوده است. نتیجه¬گیری: بنابراین با بررسی مسیر¬های حمل¬و¬نقلی از تولید¬کننده به مصرف¬کننده، میزان تخصیص مواد غذایی (با حداقل فاصله) و فاصله متوسط بین تولید¬کننده و مصرف¬کننده سیاست¬گذاری¬های حوزه غذا، کشاورزی و هم¬چنین محیط زیست با دیدی وسیع¬تر صورت خواهد گرفت.