مطالعه بایدها و نبایدهای آئین بودا در سرودی به زبان ختنی
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات
2 استاد پزوهشکده علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
doi
چکیده
زبان ختنی در شمار زبانهای ایرانی میانه شرقی جای میگیرد و در مقایسه با زبانهای دیگر کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است. مطالعه و بررسی متون ختنی در شناخت آداب و رسوم، فرهنگ و باورهای مردم سرزمین ختن کمک شایانی میکند و از این طریق میتوان به مشترکات فرهنگی بیشتری میان فرهنگ ایران و هند باستان پی برد. در این راستا بررسی متون ختنی از جمله کتاب زَمبَستَه که سرشار از تفسیرها و مفاهیم رایج آئین بودایی و شامل آموزههایی از مکتب مهم این آئین یعنی مهایانه است، ضروری مینماید. فصل دوازدهم این کتاب فصلی آموزهای است و به سَموَرَ (= خویشتنداری اخلاقی) که اولین گام در راه رسیدن به رستگاری است، اختصاص دارد و به گناهانی اشاره میکند که سبب از بین رفتن سَموَرَ میشوند. این گناهان به دو گروه گناهان بزرگ و کوچک تقسیم میشوند که هریک خود شامل گناهان متعددی است. دوری از این خطاها سبب میشود تا شخص شایستگیهای خود را افزایش داده و به نیروانه نائل گردد که هدف و نتیجه این آموزشهاست. پژوهش حاضر به بررسی بایدها و نبایدهای آئین بودا بنابر فصل دوازدهم کتاب ختنی زَمبَستَه پرداخته است.