مفهومپردازی عوامل توانمندساز شرکتهای دانشبنیان در فرایند بینالمللی سازی
نویسندگان
doi
10.22070/cs.2026.21764.1485چکیده
شرکتهای دانشبنیان نقش تعیینکنندهای در توسعه اقتصادی و ارتقای رقابتپذیری جهانی دارند. بااینحال بسیاری از شرکتهای ایرانی در مسیر بینالمللیسازی با چالشهای مالی، مدیریتی و زیرساختی مواجهاند. تقویت توانمندیهای درونی و بازآرایی راهبردی سازمان، پیشنیاز دستیابی به مزیت رقابتی پایدار در بازارهای جهانی است. هدف این پژوهش، شناسایی و اولویتبندی عوامل کلیدی داخلی مؤثر بر موفقیت فرایند بینالمللیسازی شرکتهای دانشبنیان بود. این پژوهش با رویکرد آمیخته (کیفی – کمی) انجام شد. در بخش کیفی، از طریق مصاحبههای عمیق با خبرگان، ابعاد و مؤلفههای اصلی استخراج شد و در بخش کمی، با بهرهگیری از روش دلفی فازی، عوامل کلیدی غربال و اولویتبندی شدند. یافتهها نشان داد که تحول سازمانی با جهتگیری بینالمللی و اصلاح نگرش مدیریتی نسبت به رقابت جهانی، بهعنوان پیشران اصلی، در کنار مدیریت مالی صادراتمحور، توسعه دانش بازارهای هدف، سفارشیسازی محصولات و برندسازی حرفهای، از ارکان کلیدی موفقیت پایدار در بازارهای بینالمللی هستند. همچنین، نتایج بیانگر آن است که توسعۀ قابلیتهای نوآورانه، بهرهگیری از ابزارهای دیجیتال در بازاریابی بینالمللی، ایجاد شبکههای همکاری راهبردی و ارتقای مهارتهای سرمایۀ انسانی، نقش مکمل و تقویتکنندهای در فرایند ورود و تداوم حضور در بازارهای خارجی دارند. یکپارچگی میان جهتگیری راهبردی، یادگیری سازمانی و مدیریت منابع مالی میتواند میزان ریسکهای ناشی از عدم قطعیتهای محیط بینالمللی را کاهش دهد. افزون بر این، همسویی سیاستهای حمایتی دولت با نیازهای واقعی شرکتهای دانشبنیان و تسهیل دسترسی به منابع مالی و بازارهای هدف، میتواند اثربخشی این قابلیتها را افزایش داده و فرایند بینالمللیسازی را تسریع کند. دستاورد این پژوهش، ارائه چارچوبی عملیاتی برای هدایت شرکتهای دانشبنیان در مسیر بینالمللیسازی و بازطراحی سیاستهای حمایتی با تمرکز بر توانمندسازی مدیریتی و مالی است؛ چارچوبی که میتواند زمینهساز تقویت جایگاه ایران در اقتصاد دانشبنیان بینالمللی باشد.