اثرات سیلیمارین در مدل تجربی درد التهابی ناشی ازفرمالین و ارتباط آن با سیستم هیستامینرژیک
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد فیزیولوژی دام دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
2 بخش فیزیولوژی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی مغان، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
3 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف:دردشایعترین شکایت کلینیکی بیماران بوده ویکی ازقدیمیترین مشکلات بشری را تشکیل میدهد. با توجه به اثرات درمانی گیاهان دارویی،در تجربه حاضر اثرات سیلیمارین،ماده مؤثره گیاه خار مریم،در مدل تجربی درد التهابی ناشی از فرمالین و ارتباط آن با سیستم هیستامینرژیک مورد بررسی قرار گرفت.روش کار:در پژوهش حاضر از 42 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار استفاده شد. حیوانات در 7 گروه 6 تایی تقسیم شدند.گروه1(شاهد):سالین نرمال + فرمالین 1درصد کف پایی،گروه2، 3، 4 و 5:دریافت کننده سیلیمارین(50،100،200و400 میلیگرم به کیلوگرم،داخل صفاقی) +فرمالین 1درصد. گروه 6: دریافت کننده رانیتیدین(20 میلی گرم به کیلوگرم،داخل صفاقی)+ فرمالین 1درصد. گروه 7: دریافت کننده پیش تزریق رانیتیدین(20 میلیگرم به کیلوگرم،داخل صفاقی) + سیلیمارین(200 میلیگرم به کیلوگرم،داخل صفاقی) + فرمالین1درصد.یافته ها:نتایج پژوهش حاضر نشان داد تزریق کف پایی فرمالین 1درصد به طور معنی داری(0/05 P) موجب بروز یک پاسخ درد دو مرحله ای در حیوان گردید. تزریق سیلیمارین موجب کاهش معنیدار(0/05 P)پاسخ های درد فرمالینی در هر دو مرحله شد. از طرفی پیش تزریق رانیتیدین به مقدار 20 میلی گرم به کیلوگرم قبل از سیلیمارین(200 میلیگرم به کیلوگرم) موجب کاهش معنی دار(0/05 P) پاسخ های درد در هر دو مرحله اول و دوم گردید.نتیجه گیری:نتایج مشخص نمود که سیلیمارین موجب بروز اثرات ضد دردی در درد ناشی از فرمالین شده واحتمالاً این اثرات از طریق تداخل با گیرنده های H2هیستامینی انجام می گیرد.
