تاثیر سطوح مختلف تمرینی بر برخی شاخص های عملکرد جسمانی دختران دونده سرعتی

نویسندگان

1 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد مریوان، دانشگاه آزاد اسلامی، مریوان، ایران

2 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد مریوان، دانشگاه آزاد اسلامی، مریوان، ایران.

doi
10.71571/pah.2024.1203102
چکیده

هدف: در مطالعه حاضر تأثیر سه سطح تمرینی تارتان، کف پوش سالن و آسفالت بر سرعت، توان انفجاری و چابکی در دختران دونده سرعتی مورد بررسی قرار گرفت. روش : 14 آزمودنی در یک طرح درون گروهی با همترازسازی متقابل آزمون های عملکردی در سه وضعیت پیست تارتان، سالن ورزشی و آسفالت را طی 3 جلسه غیرمتوالی اجرا کردند. سرعت با تست میدانی 20 متر، چابکی با آزمون چابکی تی، نیروی عضلانی و توان عضلات پا با آزمون پرش طول جفتی و توان انفجاری با آزمون پرش عمودی (سارجنت) ارزیابی شد. یافته ها : عملکرد سرعت بین سه سطح تارتان، آسفالت و سالن تفاوت معناداری داشت ((001 .0=p )، 16.32 = F). رکورد سرعت در سطوح تارتان، بهتر از آسفالت و کف پوش سالن بود. بین سطوح مختلف به لحاظ عملکرد پرش عمودی نیز اختلاف معناداری مشاهده شد ((001 .0=p )، 8.96 = F) و نتایج پرش عمودی در تارتان بهتر از سالن و سالن بهتر از آسفالت بود. تفاوت معناداری بین سه سطح به لحاظ عملکرد پرش طول  ((215 .0=p )، 2.08= F) و چابکی ((0.508=p )، 1.03 = F) مشاهده نشد. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که سطوح تمرینی بر سرعت و توان پرش عمودی در دوندگان سرعتی اثرات گذار بود بطوری که عملکرد سرعت و پرش عمودی روی سطح تارتان بهتر از سطح آسفالت و سالن بود. به هرحال اثر این سه سطح بر چابکی و پرش طول مشاهده نشد.