اثر همزمان تمرین هوازی و عصاره اتانولی پوست نارنج ایرانی بر بیان ژن PGC-1α بافت کبد رتهای ماده چاق نژاد ویستار
نویسندگان
1 گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه فیزیولوژی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران
3 گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4 گروه ایمونولوژی پزشکی، انستیتو پاستور ایران، تهران، ایران.
5 گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.71571/pah.2024.1127018چکیده
هدف: پژوهش حاضر به بررسی اثر همزمان تمرین هوازی و عصاره اتانولی پوست نارنج بر روی PGC-1α در بافت کبد رتهای ماده ویستار چاق پرداخته است. روش: برای این پژوهش رتهای نژاد ویستار به طور تصادفی در 5 گروه 6 تایی، کنترل سالم، چاق، چاق+تمرین هوازی، چاق+عصاره و چاق+تمرین هوازی+عصاره تقسیم شدند و پروتکل چاقی اعمال شد. تمرین هوازی بصورت 5 روز در هفته به مدت 30 دقیقه با شدت متوسط انجام شد. عصاره اتانولی پوست نارنج با دوز 60 میلیگرم به ازای هر کیلوگرم از وزن رتها بصورت گاواژ به مدت 6 هفته صورت گرفت. 48 ساعت بعد اتمام پروتکلها رتها قربانی شدند و بافت کبد خارج و بلافاصله در دمای 80- منجمد شد. برای بیان ژن PGC-1α در بافت کبد از روش Real-Time PCR استفاده شد. برای تحلیل داده از آزمون t مستقل و تحلیل دو راهه واریانس ANOVA با نرم افزار GraphPad Prism نسخه 10 با سطح معناداری 0.05 =p انجام شد. یافتهها: نتایج نشان داد چاقی باعث کاهش معناداری در بیان ژن PGC-1α نسبت به گروه کنترل سالم شد(0.001 =p). تفاوت معناداری بین گروه تمرین هوازی، تمرین هوازی+عصاره اتانولی پوست نارنج و عصاره اتانولی پوست نارنج با گروه چاق و کنترل سالم در بیان PGC-1α وجود داشت(0.001 =p)، بیشترین بیان مربوط به گروه تمرین هوازی + عصاره اتانولی پوست نارنج بود. نتیجهگیری: بر اساس نتایج به دست آمده از این پژوهش، تمرین هوازی و عصاره اتانولی پوست نارنج به واسطه افزایش بیان ژن PGC-1α میتواند آسیبهای هپاتوسیتی ناشی از تغذیه با غذای پرچرب و چاقی را کاهش دهد.