ارزیابی و تحلیل ابعاد تابآوری منطقه 10 شهر تهران
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام (ره)، شهرری، ایران
2 دانشجوی دکتری رشته جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام (ره)، شهرری، ایران
3 استاد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام (ره)، شهرری، ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر از جنبه ماهیت جزء تحقیقات توصیفی- تحلیلی و از جنبه هدف کاربردی میباشد. هدف از این تحقیق ارزیابی و تحلیل تابآوری منطقه 10 تهران در ابعاد مختلف اقتصادی، اجتماعی، مدیریتی، کالبدی و زیستمحیطی است. نتایج حاکی از آن است که از نظر تأثیرگذاری عناصر بر تابآوری این منطقه در تابآوری زیرساختی کالبدی، مؤلفه مدیریت شبکهها، تجهیزات زیرساختی و شریانی، در بعد تابآوری اجتماعی مؤلفه مشارکت مردمی با نهادهای ذیربط در خصوص مدیریت بحران، در بعد تابآوری اقتصادی مؤلفه میزان پویایی رشد و تنوع اقتصادی، در بعد تابآوری نهادی - مدیریتی مؤلفه عملکرد بخش دولتی در تابآوری شهری، در بعد تابآوری زیستمحیطی، مؤلفه آلودگی شکست تأسیسات و تجهیزات شهری، جایگاههای نخست را به خود اختصاص دادهاند و جز مهمترین و اثرگذارترین شاخصها میباشد. همچنین نتایج تحقیق نشان میدهد که محله کارون با تابآوری بالا و محله سلیمانی با تابآوری پایین شناخته شده است.
