گونهشناسی روابط صوفیان با هندوها از دوره میانه تا سلطنت گورکانیان هند
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته ادیان و عرفان، گروه الهیات، دانشکده علوم انسانی، واحد یادگار امام خمینی (ره)، شهرری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استاد مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران، تهران، ایران
3 دانشیار گروه ادیان و عرفان، دانشکده علوم انسانی، واحد یادگار امام خمینی (ره)، شهرری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.30495/jrs.2022.19948چکیده
تصوف در دورههای مختلف تأثیرات متفاوتی بر افکار هندوان گذاشت، همچنانکه تأثیرات بسیاری نیز از ایشان پذیرفت. صوفیان بسته به اینکه به چه دورهای در تاریخ شبهقاره تعلق داشتند، در کدام قسمت از این سرزمین مستقر شدند و از چه جریانهای رایجی در تمدن اسلامی زمان خود متاثر بودند، مناسبات متفاوتی با هندوان برقرار کردند. این مناسبات به طور کلی صوفیان را در شمار یکی از سه مکتب تصوف راستکیش، فلسفی و عامّه قرار میداد. در یک تقسیمبندی کلی این سه مکتب به شش گونه مختلف ظاهر شده که میتوان برای هر یک مصادیق تاریخی روشنی ارائه کرد. این روابط ششگانه را میتوان به شکل تطبیق، تعامل، تحول، جذب، پذیرش و نهایتا تقابل صورتبندی کرد. این پژوهش بر آن است تا به طور اجمالی این طبقهبندی را با تکیه بر شواهد تاریخی، انتظام بخشد. بازه این تحقیق بین قرن سوم هجری، یعنی زمانی که تصوف در هند به شکل معناداری حضور خود را آغاز کرد، تا قرن دهم هجری، اوایل سلطنت گورکانی، است.