اثر 8 هفته تمرین تناوبی شدید بر بیان ژن GLP-1 در بافت پانکراس و عملکرد سلول های بتا در رت های چاق دیابتی نوع 2
نویسندگان
1 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران
2 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران
doi
10.71571/PAH.2025.1209510چکیده
هدف: پپتید شبه گلوکاگن-1 (GLP-1) یک هورمون اینکرتین است که در پاتوژنز و درمان دیابت نوع 2 نقش دارد. هدف این مطالعه بررسی تاثیر 8 هفته تمرین تناوبی شدید بر بیان ژن GLP-1 در بافت پانکراس رت های دیابتی نوع 2 بود. روش: در این مطالعه تجربی14 سر رت نر نژاد ویستار با تزریق نیکوتین آمید-استرپتوزوتوسین به دیابت نوع 2 مبتلا شدند و تصادفی در دو گروه تمرین (7=n) و کنترل (7=n) قرار گرفتند. گروه تمرین، برنامه تمرینات تناوبی شدید را به مدت8 هفته و 5 روز در هفته با دویدن روی تردمیل اجرا کردند. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی، بیان ژن GLP-1 در پانکراس، سطح گلوکز خون، انسولین و عملکرد سلول های بتا در هر دو گروه اندازه گیری شدند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تی مستقل در سطح P< 0.05 انجام شد. یافته ها:پس از مداخله ورزشی، بیان ژنGLP-1 ، سطح انسولین سرم و عملکرد سلول های بتا در گروه تمرین نسبت به گروه کنترل به میزان معنی داری بالاتر بودند (P<0.05). سطح گلوکز خون در گروه تمرین به میزان معنی داری پایین تر از گروه کنترل بود (P<0.05). نتیجه گیری:بر اساس این یافته ها، به نظر می رسد بهبود گلوکز خون و عملکرد سلول های بتا در پاسخ به تمرینات تناوبی شدید تا اندازه ای به افزایش بیان ژن GLP-1 در پانکراس وابسته است.