تاثیراشتیاق شغلی و سرپرستی توهین آمیز بر محصورشدگی شغلی در کارکنان وزارت ورزش و جوانان

نویسندگان

1 گروه مدیریت ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری ، گروه مدیریت ورزشی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران.

3 گروه مدیریت ورزشی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

doi
10.71571/PAH.2025.1207407
چکیده

هدف : هدف کلی پژوهش بررسی تاثیر اشتیاق شغلی و سرپرستی توهین آمیز بر محصورشدگی شغلی در کارکنان وزارت ورزش و جوانان بود. روش: پژوهش حاضر پژوهشي توصيفي از نوع همبستگی و مبتنی بر مدلسازی معادلات ساختاری است و از لحاظ هدف نیز جزء تحقیقات کاربردی محسوب می­شود. جامعۀ آماری این تحقیق را تمام کارکنان وزارت ورزش و جوانان تشکیل دادا که تعداد آن­ها 890 نفر هست. نمونة آماری براساس فرمول کوکران 268 نفر انتخاب شد که نمونة آماری با استفاده از روش نمونه­گیری تصادفی ساده انتخاب شد. در این تحقیق از پرسشنامه اشتیاق شغلی همکاران (2019)، پرسشنامه سرپرستی سواستفاده آمیزمیشل و همکاران (2007) و پرسشنامۀ محصورشدگی شغلی کارسلی و همکاران (2007) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌های آماری از آزمون کلموگرف اسمیرنف و مدلسازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل آماری این تحقیق از نسخه 24 نرم افزار SPSS و نسخۀ 3 نرم­افزار Smart Pls استفاده شد. یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد که اشتیاق شغلی بر محصورشدگی شغلی کارکنان وزارت ورزش و جوانان تاثیر مثبت معنادار دارد.     هم­چنین، بازآفرینی شغلی بر محصورشدگی شغلی تاثیر معنادار ندارد. نتیجه گیری: براساس یافته های تحقیق به مدیران ارشد وزارت ورزش و جوانان پیشنهاد می­شود در فرآیند استخدام اشتیاق شغلی را به عنوان یکی از آیتم های اصلی مورد سنجش و توجه قرار دهند.