تاثیراشتیاق شغلی و سرپرستی توهین آمیز بر محصورشدگی شغلی در کارکنان وزارت ورزش و جوانان
نویسندگان
1 گروه مدیریت ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری ، گروه مدیریت ورزشی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران.
3 گروه مدیریت ورزشی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.71571/PAH.2025.1207407چکیده
هدف : هدف کلی پژوهش بررسی تاثیر اشتیاق شغلی و سرپرستی توهین آمیز بر محصورشدگی شغلی در کارکنان وزارت ورزش و جوانان بود. روش: پژوهش حاضر پژوهشي توصيفي از نوع همبستگی و مبتنی بر مدلسازی معادلات ساختاری است و از لحاظ هدف نیز جزء تحقیقات کاربردی محسوب میشود. جامعۀ آماری این تحقیق را تمام کارکنان وزارت ورزش و جوانان تشکیل دادا که تعداد آنها 890 نفر هست. نمونة آماری براساس فرمول کوکران 268 نفر انتخاب شد که نمونة آماری با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شد. در این تحقیق از پرسشنامه اشتیاق شغلی همکاران (2019)، پرسشنامه سرپرستی سواستفاده آمیزمیشل و همکاران (2007) و پرسشنامۀ محصورشدگی شغلی کارسلی و همکاران (2007) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل دادههای آماری از آزمون کلموگرف اسمیرنف و مدلسازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل آماری این تحقیق از نسخه 24 نرم افزار SPSS و نسخۀ 3 نرمافزار Smart Pls استفاده شد. یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد که اشتیاق شغلی بر محصورشدگی شغلی کارکنان وزارت ورزش و جوانان تاثیر مثبت معنادار دارد. همچنین، بازآفرینی شغلی بر محصورشدگی شغلی تاثیر معنادار ندارد. نتیجه گیری: براساس یافته های تحقیق به مدیران ارشد وزارت ورزش و جوانان پیشنهاد میشود در فرآیند استخدام اشتیاق شغلی را به عنوان یکی از آیتم های اصلی مورد سنجش و توجه قرار دهند.