فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر تمرین ورزشی تداومی و تناوبی بر بیان ژن  PGC-1α  و TFAM بافت هیپوکمپ در رت­های دیابتی القاء شده با STZ بود. روش : در این مطالعه تجربی، تعداد 20 موش نر نژاد ویستار  به طور تصادفی به دو گروه کنترل (5=n) و دیابت (15=n) تقسیم شدند. القاء دیابت در موش های گروه بیمار توسط تجویز Streptozotocin با غلظت mg/kg 50 صورت گرفت. موش های دیابتی به 3 گروه (1) کنترل دیابتی (2) تمرین تداومی- دیابت  (3) تمرین تناوبی- دیابت تقسیم شدند.گروه‌های تمرین تداومی و تناوبی به مدت هشت هفته و هفته ای 5 جلسه تمرینات موردنظر را انجام دادند. سطوح بیان ژن I PGC1-α و TFAM با استفاده از روش Real Time PCR انحام شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون آنالیز واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی‌داری p<0.05 انجام شد. یافته ها: یافته های تحقیق نشان داد که سطوح بیان ژن PGC1-α و TFAM در موش های دیابتی در مقایسه با گروه کنترل سالم کاهش معناداری داشت. تمرینات تداومی و تناوبی موجب افزایش در سطوح بیان ژن PGC1-α و TFAM در گروه های تمرین در مقایسه با گروه کنترل بیمار شدند که این روند تغییرات در گروه تمرین تناوبی به سطح معناداری رسید. نتیجه‌گیری: نتایج حاکی از آن است که تمرینات ورزشی، به‌ویژه تمرینات تناوبی شدید، می‌توانند راهکاری مؤثر برای تحریک بیوژنز میتوکندریایی و بهبود شاخص‌های متابولیکی در شرایط پاتولوژیک باشند.