تأثیر یک دوره تمرین هوازی و سلول های بنیادی مزانشیمی بر شاخص های التهابی در موش های صحرایی مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک

نویسندگان

1 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

2 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

3 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

doi
10.71571/PAH.2025.1213700
چکیده

هدف: هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر تمرینات هوازی و سلول های بنیادی بر شاخص های التهابی در موش های صحرایی مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک  بود. روش : در این مطالعه تجربی 30 سر موش های صحرایی ماده بالغ نژاد ویستار 8-6 هفته‌ای پس از القای PCOS  به 6 گروه کنترل سالم، کنترل- بیمار، بیمار- سالین، تمرین هوازی-بیمار، سلول بنیادی- بیمارو تمرین هوازی- سلول بنیادی-بیمار تقسیم شدند. گروه‌های تمرین هوازی به مدت هشت هفته و هفته ای 5 جلسه تمرینات موردنظر را انجام دادند. با استفاده از سرنگ انسولینی سـلول بنیـادي بـه مـوش هـاي بیمار تزریق شد. سطوح  IL-6 و TNF-α با استفاده از کیت و به روش الایزا انحام شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون آنالیز واریانس یکطرفه در سطح معنی‌داری  p<0.05 انجام شد. یافته ها: یافته های تحقیق نشان داد که سطوح IL-6 و TNF-α در موش های بیمار در مقایسه با گروه کنترل سالم افزایش معناداری داشت( P <0.001 ). تمرینات هوازی و تزریق سلول بنیادی موجب کاهش معنادار در سطوح IL-6 و TNF-α در گروه تمرین در مقایسه با گروه کنترل بیمار شدند( P <0.001). نتیجه‌گیری: تمرینات هوازی منظم و استفاده از سلول های بنیادی به عنوان مداخلات ضد التهابی احتمال دارد بتواند از طریق افزایش سایتوکاین های ضدالتهابی موجب کاهش سطوح فاکتورهای التهابی TNF-αو IL-6 شود.