فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: در کنار نگرانی که برای شیوع اضافه وزن و چاقی و عوارض سلامتی آن در میان کودکان و نوجوانان مشاهده می­گردد، شاخص توده­ی بدنی پایین و لاغری کمتر مورد توجه قرار گرفته است. هدف تحقیق حاضر تبیین رابطه­ی غیرخطی بین شاخص تودة بدن و هماهنگی حرکتی در پسران با طیف وزنی مختلف بود. روش: در این مطالعه توصیفی تعداد 180 نفر از دانش­آموزان پسر 10-12 ساله مدارس ابتدایی شهرستان سرپل ذهاب در تحقیق مشارکت کردند. شاخص تودة بدنی آزمودنی­ها از تقسیم وزن (به کیلوگرم) به مجذور قد (به متر) بدست آمد و هماهنگی حرکتی با استفاده از آزمون مهارت حرکتی کیفارد و شیلینگ (1974) مورد سنجش قرار گرفت. در نهایت از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون جهت تحلیل یافته­ها استفاده شد. یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد رابطة منفی معناداری بین شاخص تودة بدن در یک پیوستار از لاغر تا چاق با هماهنگی حرکتی وجود دارد ( r=0.439 ، 001 > p) و BMI بر پرش عرضی ( P=0.016 ) و پرش عمودی ( P=0.016 )  تاثیر منفی دارد. نتیجه گیری: افزایش شاخص تودة بدن در افراد با وزن طبیعی می­تواند بر هماهنگی حرکت تأثیر بگذارد زیرا حرکت انسان اساساً مستلزم جابجایی مرکز جرم با سرعت و یا دقت است. اما در مورد افراد دارای اضافه وزن و چاقی این افزایش شاخص تودة بدن به دلیل افزایش بافت چربی آنهاست و سبب کاهش هماهنگی حرکتی آنها می­شود.