کنش دوسویۀ دین و خرد براساس سلسله مراتب ظهور در عوالم هستی در زردشتی متأخر
نویسندگان
1 استادیار ادیان و عرفان تطبیقی دانشگاه تهران
2 دانشیار گروه فلسفه دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانشیار گروه ادیان و عرفان تطبیقی، دانشکده الهیات دانشگاه تهران
doi
10.30495/jrs.2023.69273.10787چکیده
از مهمترین جلوههای خرد خداوند، کنش دوسویۀ دین و خرد است. این پژوهش بهروش توصیفی تحلیلی با بررسی شواهدی از متون زردشتی، درصدد تحلیل و ارزیابی رابطۀ متقابل دین و خرد است: خرد خداوند، خیمِ جاودانیِ اوست و دین در گوهر خود، خردمندی خداست. خداوند از راه خرد، آفرینش را بنیان نهاده و فلسفۀ هستی براساس نبرد کیهانی است؛ پیروزی در این نبرد براساس پیمانی است که خاستگاهاش آسن خرد ایزدی است و مبارزه همیشگی با افراط و تفریطی که برآمده از بیخردی است. کنش متقابل دین و خرد در زردشتی جلوههای گوناگونی دارد که بهمراتب در عوالم سریان دارد. این جستار ابتدا کنشهای دوسویۀ دین و خرد در زردشتی را مورد کنکاش قرار داده، آنگاه با تحلیل این جریانها بهاین نتیجه نائل شده است که بنیاد همه آنها، همهآگاهی اورمزد میباشد که سبب سازگاری دین و خرد است. با ژرفنگری این مؤلفهها بهآغاز اصلی (خرد خداوند) باز میگردیم که گواه حقیقی آن در آدمی، دادگری یا خرد ایزدی داشتن (yazadān-xradīs) است که عالیترین تجلی خرد اوست.