مقایسه شاخصهای سلامت روان، بهزیستی ذهنی و تابآوری دانشآموزان ورزشکار و غیرورزشکار
نویسندگان
1 گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد بهبهان، دانشگاه آزاد اسلامی، بهبهان، ایران
2 گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد بهبهان، دانشگاه آزاد اسلامی، بهبهان، ایران
3 دانشگاه آزاد امیدیه
doi
چکیده
هدف : پژوهش حاضر با هدف مقایسهی سلامت روان، بهزیستی ذهنی و میزان تاب آوری در میان دانشآموزان ورزشکار و غیرورزشکار شهرستان شادگان انجام شده است. روش: جامعه آماری این پژوهش را 420 نفر از دانشآموزان دختر ورزشکار و غیر ورزشکار پایهی متوسطه اول تشکیل میدهند. به منظور جمعآوری اطلاعات پژوهش از پرسشنامه سلامت روان گلدبرگ (1972)، پرسشنامه بهزیستی ذهنی کییز و ماگیارمو (2003) و پرسشنامه پرسشنامه تابآوری کانر و دیویدسون (2003) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از شاخصهای توصیفی و آزمونهای آماری کلموگروف اسمیرونف، t تک نمونهای و تحلیل واریانس استفاده گردید. یافته ها: نتایج تحلیل واریانس چندمتغیره (MANOVA) نشان داد، بین دانشآموزان ورزشکار و غیرورزشکار از نظر مجموع متغیرهای سلامت روان، بهزیستی ذهنی و تاب آوری تفاوت معناداری وجود دارد. اثر پیلایی = 0.168 ، 6.468 = F، 3.96 df =، 0.001p = ، مجذور اتا = 0.168، که نشاندهنده اثر نسبتاً قوی گروه بر متغیرهای روانشناختی است. نتایج آزمونهای تک متغیر (ANOVA) نیز نشان داد، در سلامت روان، تفاوت معناداری بین گروهها وجود داشت 4.524=F، 0.036 p =0.044 η² = ، با اندازه اثر کوچک، در بهزیستی ذهنی، تفاوت معنادارتر و با اندازه اثر متوسط مشاهده شد 712/8 F =، 004/0,p = 082/0 η² =و در تابآوری نیز تفاوت معنادار و اثر قابل توجهی دیده شد 9.443=F ، 0.003 p =، 0.088 η² =. نتیجه گیری: فعالیت ورزشی تأثیر مثبت و معناداری بر شاخصهای سلامت روانی، بهزیستی ذهنی و تابآوری دانشآموزان دارد.