فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: این مطالعه به بررسی تاثیر تمرینات پیلاتس و تمرینات عملکردی (در خانه) طی هشت هفته بر بهبود تعادل ایستا در زنان سالمند با و بدون سابقه افتادن پرداخت. روش­­: این پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون بود. شرکت کنندگان در این پژوهش 40 زن سالمند با دامنه سنی 70-80 سال بودند که در چهار گروه ( 1. تمرین عملکردی (درخانه)  با سابقه افتادن 2. تمرین عملکردی (درخانه) بدون سابقه افتادن 3. تمرین پیلاتس با سابقه افتادن و 4. تمرین پیلاتس بدون سابقه افتادن) جایگزین شدند. سابقه افتادن برای زنان سالمند طی یک سال در نظر گرفته شد. هر چهار گروه به مدت 12 هفته تمرینات پیلاتس و 8 هفته تمرینات عملکردی (در خانه) را انجام دادند. تعادل ایستا با استفاده از آزمون تعادل شارپند رومبرگ ارزیابی شد. از آزمون کوارایانس تک متغیره و تی زوجی به ترتیب برای مقایسه نتایج بین گروهی و درون گروهی استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده­ها با استفاده از نرم افزار spss نسخه 23 صورت گرفت. یافته ­ها: مقایسه نتایج درون گروهی افزایش معنی دای را پس از هشت هفته انجام تمرینات پیلاتس و عملکردی در زنان سالمند با و بدون سابقه افتادن نشان داد (0.001=p). تفاوت معنی داری در نتایج حاصل از آزمون کوواریانس بین تمرینات پیلاتس و عملکردی در زنان سالمند با و بدون سقوط مشاهده نشد. نتیجه­ گیری: تمرینات پیلاتس و عملکردی باعث افزایش تعادل ایستا بعد از هشت هفته در زنان سالمند با و بدون سابقه افتادن می­شود.