اثر تغییر تدریجی شوری بر سلول های کلرایدی آبشش ماهی قزل آلای رنگین کمان(Onchorhynchus mykiss)

نویسندگان

1 ایستگاه تحقیقات نرمتنان خلیج فارس، پژوهشکده اکولوژی خلیج فارس و دریای عمان، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی. بندرلنگه، ایران.

doi
چکیده

زمینه وهدف: تغییر در پارامترهای محیطی هم چون شوری به عنوان عامل استرس‌زا تلقی شده و بر رشد و بقای آبزی اثر منفی دارد. سلول‌های کلرایدی آبشش، مسئولیت اصلی تبادل یون‌ها را در ماهیان ایفا می‌کنند. بنابراین، هدف از این مطالعه، ارزیابی تغییرات اندازه و تعداد سلول‌های کلرایدی در پاسخ به افزایش شوری می‌باشد. روش کار: برای این منظور، 180 قطعه ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان با وزن تقریبی 91/1 ± 5/28 گرم به مدت 60 روز در شوری‌های 15، 20 و 25 گرم در لیتر نگهداری شدند. سازگاری به آب شور در مدت 15 روز انجام شد. به منظور بررسی تغییرات تعداد و اندازه سلول‌های کلرایدی نمونه‌برداری در روزهای 7، 15(پایان سازگاری به شوری)، 30، 45 و 60 روز و از هر تکرار 3 ماهی انجام گرفت. برش عرضیبافت آبشش با ضخامت 5-7 میکرون از استفاده از رنگ ائوزین- هماتوکسیلین تهیه شد. یافته ها: در روز 7، بالاترین میزان تعداد و اندازه سلول‌های کلرایدی در تیمار شوری 25 گرم در لیتر مشاهده شد. از روز 15 تا پایان دوره، تعداد و اندازه سلول‌های کلرایدی در تیمارهای شوری به طور معنی‌داری نسبت به تیمار شاهد بیشتر بود. هم چنین، ماهیان نگهداری شده در شوری 25 گرم در لیتر به تدریج تا پایان دوره تلف شدند. نتیجه‌گیری: در این مطالعه مشخص شد که سلول‌های کلرایدی در ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان بیشتر در قاعده فیلامنت ها حضور دارند و نقش مهمی در ترشح یون‌ها ایفا می‌کنند.