اثر آروماتراپی با اسانس زنجبیل بر واکنشهای بی تحرکی تونیک و برخی از متابولیتهای خونی خروسهای اخته و غیراخته
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج.ایران.
2 استادیارگروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج.ایران.
3 استادیار و دامپزشک گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج.ایران
4 دانشیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج. ایران
doi
چکیده
زمینه وهدف: گزارش شده است که آروماتراپی با اسانسها در موشها منجر به تغییر برخی از متغیرهای سرمی و کاهش اضطراب می شود. بنابراین هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر آروماتراپی با اسانس زنجبیل برمتغیرهای خونی و ترس القا شده در خروسهای اخته و غیر اخته بود. روش کار: در این پژوهش از 10 خروس اخته و 10 خروس غیراخته استفاده شد. نصف پرندگان از هر گروه(5 خروس اخته و 5 خروس غیراخته) به طور انفرادی در اتاقکی تحت آروماتراپی قرار گرفتند و سایر پرندههای آزمایشی نیز در همان اتاقک در معرض بخار آب قرار داده شدند. همه پرنده ها بعد از خارج نمودن از اتاقک، به مدت 30 ثانیه به طور معلق از پا آویزان و بلافاصله آزمون TI بر روی آن ها صورت گرفت. دو هفته بعد از انجام این آزمون، روند آروماتراپی در همه پرنده ها تکرار و متغیرهای متابولیکی پلاسمای خون در قبل و بعد از آروماتراپی مورد سنجش قرار گرفت. یافته ها: آروماتراپی در گروه خروسهای اخته منجر به کاهش مدت زمان سپری شده در بی تحرکی شد که دلالت بر تخفیف تنش القا شده در حین جمع آوری می نماید. آروماتراپی هم چنین منجر به افزایش سطوح گلوکز، پروتئین و اوره کل پلاسمایی گردید. نتیجهگیری:آروماتراپی احتمالاً با فعال نمودن سامانه سمپاتیکی و افزایش فشار خون، منجر به افزایش سطوح گلوکز، پروتئین و اوره پلاسمایی و کاهش تعداد دفعات لازم برای القای TI شده است. بنابراین استفاده از آروماتراپی در حین جمع آوری ممکن است برای کاهش پاسخ های هراسآمیز در خروس ها قابل توصیه باشد.