اثر آروماتراپی با اسانس زنجبیل بر واکنش‏های بی تحرکی تونیک و برخی از متابولیت‏های خونی خروس‎های اخته و غیراخته

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج.ایران.

2 استادیارگروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج.ایران.

3 استادیار و دامپزشک گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج.ایران

4 دانشیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج. ایران

doi
چکیده

زمینه وهدف: گزارش شده است که آروماتراپی با اسانس‎ها در موش‎ها منجر به تغییر برخی از متغیرهای سرمی و کاهش اضطراب می شود. بنابراین هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر آروماتراپی با اسانس زنجبیل برمتغیرهای خونی و ترس القا شده در خروس‎های اخته و غیر اخته بود. روش کار: در این پژوهش از 10 خروس اخته و 10 خروس غیراخته استفاده شد. نصف پرندگان از هر گروه(5 خروس اخته و 5 خروس غیراخته) به طور انفرادی در اتاقکی تحت آروماتراپی قرار گرفتند و سایر پرنده‎های آزمایشی نیز در همان اتاقک در معرض بخار آب قرار داده شدند. همه پرنده ها بعد از خارج نمودن از اتاقک، به مدت 30 ثانیه به طور معلق از پا آویزان و بلافاصله آزمون TI بر روی آن ها صورت گرفت. دو هفته بعد از انجام این آزمون، روند آروماتراپی در همه پرنده ها تکرار و متغیرهای متابولیکی پلاسمای خون در قبل و بعد از آروماتراپی مورد سنجش قرار گرفت. یافته ها: آروماتراپی در گروه خروس‎های اخته منجر به کاهش مدت زمان سپری شده در بی تحرکی شد که دلالت بر تخفیف تنش القا شده در حین جمع آوری می نماید. آروماتراپی هم چنین منجر به افزایش سطوح گلوکز، پروتئین و اوره کل پلاسمایی گردید. نتیجه‌گیری:آروماتراپی احتمالاً با فعال نمودن سامانه سمپاتیکی و افزایش فشار خون، منجر به افزایش سطوح گلوکز، پروتئین و اوره پلاسمایی و کاهش تعداد دفعات لازم برای القای TI شده است. بنابراین استفاده از آروماتراپی در حین جمع آوری ممکن است برای کاهش پاسخ های هراس‎آمیز در خروس ها قابل توصیه باشد.