ماهیت، اقسام و مراتب مَنترَه (ذکر) در اندیشه چَی تَنیَه
نویسندگان
1 دانشجوي دكتري اديان و عرفان تطبيقي، دانشكده حقوق، الهيات و علوم سياسي، واحد علوم و تحقيقات، دانشگاه آزاد اسلامي، تهران، ايران
2 استاد تمام گروه ادیان و عرفان، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
در اندیشه و سنت هندو، از کهن ترین متون یعنی متون ودایی و اوپنیشدی تا به امروز، منتره جزو اولین و موثرترین وسیله رشد معنوی به شمار رفته است که دارای قدرت و تاثیرگذاری مستقیم از جانب پروردگار است. در این میان از جمله کسانی که تاکید ویژه ای بر این امر داشت، می توان از چی تنیه (1486-1533) نام برد. او بنیانگذار آخرین فرقه ویشنوئیزم و از پیشروان طریقت بهکتی است. در این پژوهش به چیستی ماهیت منتره از منظر چی تنیه مبنی بر عدم تمایز ذکر با خود پروردگار پرداخته خواهد شد، همچنین مراتب منتره بعنوان "جپه" ذکر فردی و "سانکرتان" ذکر جمعی همراه با رقص و "کرتان" ذکرموسیقایی و به تحلیل منتره های برجسته ای نظیر مها منتره "هری کریشنه" بعنوان ذکر بزرگ رهایی و " اوم " بعنوان منتره بذر و " گایتری " بعنوان ذکر جلال پروردگار و تفسیر اذکار شعرگونه چی تنیه و فرآیند حضور پروردگار در اثر خوانش منتره های یاد شده، پرداخته خواهد شد.
