تأثیر خود مراقبتی بر افسردگی و کیفیت زندگی ورزشکاران در دوران بازنشستگی.

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

2 ارومیه-خ شهیدبهشتی – ریاست پردیس دانشگاهی دانشگاه ارومیه

doi
10.22034/sls.2022.19668
چکیده

خود مراقبتی شامل برخورد با نیازهای اساسی انسان و حفظ فعالیت‌های مرتبط با سلامتی و حفظ زندگی می‌باشد و در زندگی تمامی افراد به خصوص ورزشکاران بازنشسته اهمیت بالایی دارد. از این‌رو پژوهش حاضر که با هدف تعیین تأثیر خود مراقبتی بر افسردگی و کیفیت زندگی ورزشکاران در دوران بازنشستگی در استان آذربایجان شرقی انجام شد، یک بررسی نیمه آزمایشی با پیش آزمون – پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه‌ی آماری کلیه‌ی ورزشکاران بازنشسته بودند که قبل از سال 1399 ورزش حرفه‌ای خود را به اتمام رسانده بودند که از میـان آن‌هـا 50 نفـر بـه روش نمونـه گیـری تصادفی ساده ( 25 نفر برای گروه آزمایش و 25 نفر برای گروه شاهد) انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده؛ پرسشنامه‌ی افسردگی بک و پرسشنامه‌ی کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت (WHO) و پروتکل خودمراقبتی بودند که پیش و پس از اجرای روش آموزش خود مراقبتی بر روی شرکت‌کنندگان اجرا، و داده‌ها از طریق آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (تحلیل کوواریانس) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌های پژوهش نشـان داد که آموزش خود مراقبتی باعث افزایش کیفیت زندگی و کاهش افسردگی در ورزشکاران بازنشسته می‌شود (05/0 > P). بنابراین با تشخیص به موقع علائم و نشانه‌هـای افسردگی و سطح کیفیت زندگی افراد، با افـزایش پیـروی از رفتارهـای خـود مراقبتی و انجـام آن مـی‌تـوان عـوارض روانـی و جسمی ناشی از افسردگی را کاهش داد و کیفیت زندگی افراد را ارتقا بخشید.