تحلیل پیشرانهای تامین مسکن گروه های آسیبپذیر (مطالعه موردی: کلانشهر تبریز)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی شهرسازی، واحد مرند، دانشگاه آزاد اسلامی، مرند، ایران
2 نویسنده مسؤل، استاد گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد مرند، دانشگاه آزاد اسلامی، مرند، ایران
3 استادیار گروه معماری و شهرسازی، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران
doi
چکیده
مسکن بهعنوان یکی از اساسیترین نیازهای انسان نقش بسیار مهمی در تأمین رفاه، آرامش و امنیت روانی گروههای اجتماعی بازی میکند. در این میان تأمین این نیاز اساسی مستلزم برنامه ریزی جامع، کارآمد و اثر بخش میباشد. در این راستا پژوهش حاضر با هدف، تحلیل ساختاری موانع تأمین مسکن گروههای آسیبپذیر شهری در کلانشهر تبریز تدوین شده است، از نظر روش، کاربردی و ماهیت آن از نوع اکتشافی میباشد. جامعه آماری در این پژوهش مشتمل بر40 نفر از متخصصان و مدیران شهری میباشد. تجزیه و تحلیل دادهها با روشهای تحلیل متقاطع ساختاری با نرمافزار MICMAC و تدوین سناریوها از نرم افزار سناریو ویزارد صورت گرفت. نتایج حاصل از نرم افزار میک مک نشان میدهد که درجه پرشدگی برابر 72.5% است و از مجموع 1160 رابطه قابل ارزیابی، 440 رابطه عدد صفر، 382 رابطه عدد یک، 292 رابطه عدد دو و 486 رابطه عدد سه بوده است. علاوه بر این صفحه پراکندگی متغیرها حاکی از ناپایداری در تامین مسکن گروههای آسیب پذیر میباشد. نتایج تحقیق از معادلات ساختاری نشان میدهد، نوع سیاستهای اقتصادی و مدیریتی از اثرگذارترین عوامل ناکارآمدی برنامههای تأمین مسکن گروههای کم درآمد شهری در تبریز میباشد. در بحث سناریوها، خوشبینانه ترین حالت متصور برای رفع مشکل تامین مسکن گروههای آسیب پذیر شهر تبریز، اعمال سیاستهای انبوه سازی مسکن در این شهر میباشد در صورت عدم پیاده سازی این رویکرد تولید مسکن ناپایدار نمود عینی در شهر پیدا میکند.