ارزیابی پارامترهای اسپرم انسانی پس از فرایند انجماد با تیمارآنتی اکسیدان میواینوزیتول در بیماران آستنوتراتوزواسپرمی

نویسندگان

1 گروه پژوهشی بیولوژی تولید مثل، واحد تحقیقات جهاددانشگاهی، قم،ایران

2 بخش تحقیقات، گروه پژوهشی بیولوژی تولید مثل، مرکز جهاد دانشگاهی، قم، ایران

3 بخش تحقیقات، گروه پژوهشی بیولوژی تولید مثل، مرکز جهاد دانشگاهی، قم، ایران

doi
چکیده

زمینه و هدف: میواینوزیتول که یکی از اجزای تشکیل دهنده غشای سلول می‌باشد با خاصیت قوی آنتی‌اکسیدانتی خود پتانسیل بالایی در خنثی‌سازی آسیب‌های ناشی از انجماد دارد. هدف ازاین مطالعه بررسی اثر آنتی اکسیدان میواینوزیتول همراه با محیط فریز اسپرم بر پارامترهای اسپرمی می‌باشد. روش کار: نمونه های 20 فرد مبتلا به آستنو تراتوز اسپرمی مراجعه کننده به مرکز درمان ناباروری جهاد دانشگاهی قم در سه گروه: کنترل، اتجمادی، انجمادی+میواینوزیتول mg/mL 2 مورد ارزیابی قرار گرفت. پارامترهای اسپرمی از قبیل: میزان تحرک، مورفولوژی و قابلیت حیات به ترتیب با استفاده از اﺳﺘﺎﻧﺪاردﻫﺎی(WHO)، تکنیک‌ رنگ آمیزی پاپانیکولا و ائوزین-نکروزین استفاده شد، برای بررسی تمامیت غشای پلاسمایی از تکنیک‌تHOST و هم چنین برای ارزیابی میزان شکستDNA از تکنیک هالو اسپرم در هر سه گروه استفاده شد. یافته‌ها: نتایج مطالعه نشان داد که انکوباسیون میواینوزیتول با محیط فریز اسپرم(انجماد+میواینوزیتول) موجب افزایش میزان تحرک و قابلیت حیات اسپرم ها می شود(0.05>P). هم چنین، افزایش معنی داری در میزان حرکت پیشرونده اسپرم پس از انکوباسیون میواینوزیتول با نمونه اسپرم(انجماد+میواینوزیتول)حاصل گردید(0.05>P). نتایج مطالعه حاضر نشان داد که انکوباسیون میواینوزیتول با محیط فریز اسپرم موجب کاهش معنی دار میزان آسیب DNA می گردد(0.05>P). تمامیت غشای پلاسمایی و پتانسیل غشای میتوکندری اسپرم نیز افزایش معنی داری در گروه انجماد+میواینوزیتول داشت(0.05>P). این درحالی است که مورفولوژی اسپرم ها تفاوت معنی داری را نشان نداد(0.05<P). نتیجه گیری: نتایج ما نشان می‌دهد که میواینوزیتول می‌تواند اثرات مخرب ناشی از فرآیند انجماد-ذوب را کاهش دهد.