مطالعه توانمندی زمین¬گردشگری برخی لندفرم¬های استان خوزستان
نویسندگان
1 هیات علمی تمام وقت واحد اهواز
2 گروه جغرافیا، دانشکده علوم انسانی، واحداهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، خوزستان، ایران
3 دانش آموخته دکتری جغرافیای طبیعی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
4 استادیار گروه جغرافیا، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
5 استادیار گروه جغرافیای انسانی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
doi
چکیده
ژئوتوریسم به¬عنوان زیر شاخه¬ای از توریسم طبیعت¬گرا از ظرفیت¬های بالقوه زیادی برای توسعه سرزمین و پایداری منابع طبیعی برخوردار است. استان خوزستان در این زمینه ساختارهای علمی و تاریخی و فرهنگی زیادی دارد که از ظرفیت¬های بالایی جهت جذب گردشگران برخوردار است. هدف از این پژوهش، شناسایی توانمندی¬های برخی مکان¬های ژئوتوریسم استان خوزستان و بررسی اهمیت آنها در جذب گردشگری استان می¬باشد. این تحقیق از نوع توصیفی تحلیلی بوده و جهت جمع¬آوری داده¬ها از روش کتابخانه¬ای، اسنادی و کار میدانی استفاده شده است. پس از شناسایی پدیده¬ها و لندفرم¬های گردشگری در منطقه مورد مطالعه، ویژگی¬های هر کدام از لندفرم¬های ژئومورفولوژی از طریق کارشناسان در جداول پرالونگ تکمیل شد. نتایج نشان داد بالاترین میانگین ارزش گردشگری استان، تالاب شادگان و سازه¬های آبی¬شوشتر به ترتیب با (66/0) و (63/0) و کمترین میانگین ارزش گردشگری با (33/0) مربوط به سواحل خلیج فارس می¬باشد. سازه¬های آبی شوشتر و سواحل کارون با کیفیت بهروری (84/0 و 78/0) بالاترین ارزش میزان بهره¬وری و سواحل خلیج فارس با (12/0) کمترین میزان بهره¬وری منطقه مورد مطالعه را به خود اختصاص داده است. بنابراین تالاب شادگان و سازه¬های آبی شوشتر و سواحل کارون از نظر سرمایه¬گذاری بایستی بیشتر مد نظر قرار گیرد.
