اعتبارسنجي شاخصهاي مديريت منابعانسانيحکمتبنيان در سازمانهاي دولتي
نویسندگان
1 استاد، دانشکده اقتصاد و مدیریت، واحد علوم تحقیقات، ،دانشگاه ازد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی-دانشکده اقتصاد و مدیریت دانشگاه علوم تحقیقات تهران-ایران
3 استاد، دانشکده اقتصاد و مدیریت، واحد علوم تحقیقات، ،دانشگاه ازد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
نقش حکمت در ابعاد مختلف سازمانها و زير سيستمهاي سازمانها بويژه در نظام مديريت منابع انساني قابل تامل است. با آنکه مفهوم سازمان حکمت بنيان در ادبيات مديريت مطرح شده است و بيان شده که سازمانهاي مبتني بر حکمت برتر از يک سازمان دانش بنيان مي تواند ظرفيت کاربردي داشته باشند. اما مولفه هاي مدیریت حکمت بنیان در سازمانهاي دولتي هنوز مشخص نیست. در همین راستا اين مطالعه تلاش دارد استخراج شاخصها و پالايش و اعتبارسنجي این شاخصهاي شناسايي شده در مديريت منابعانسانيحکمتبنيان و روابط ما بين آنها را بررسی نماید.روش تحقيق توصيفي- پيمايشي است که با نمونهگيري خوشهای از مديران، معاونان، روساي اداره و کارشناس مسئولان سازمانهاي دولتي: برنامه و بودجه، آموزش و پرورش، بهداشت و درمان، وزارت علوم تحقيقات و فناوري، ثبت اسناد، امور مالياتي و شرکت گاز تعداد 521 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. براي تحليل دادهها از مدل معادلات ساختاری (SEM) با نرمافزار لیزرل استفاده شد. ابزار تحقیق پرسشنامه محققساخته بود. یافته ها حاکی از این است که ارتقای محورهاي راهبردي پيراموني سبب ارتقای محورهاي راهبردي دروني ميگردد و كاهش محورهاي راهبردي پيراموني سبب كاهش محورهاي راهبردي دروني ميشود. در نتيجه با پشتيباني از تاثير محورهاي راهبردي پيراموني بر افزايش محورهاي راهبردي دروني، اثبات می گردد که افزايش محورهاي راهبردي پيراموني منجر به افزايش محورهاي راهبردي دروني مديريت منابع انساني حکمتبنيان در سازمانهاي دولتي ميشود.
