سنجش مشارکت شهروندی در مدیریت شهری مطلوب (مطالعه موردی منطقه 8 قم)
نویسندگان
1 باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد قم دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران kameli@iautb.ac.ir
2 دانشیار دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ایرانhosseini@iust.ac.ir
doi
چکیده
مقدمه و هدف پژوهش: مقاله حاضر با هدف سنجش مولفههای مورد نظر مشارکت شهروندی در مدیریت شهری و براساس یافتهها و نتایج یک بررسی میدانی از منطقه 8 شهر قم (شهر پردیسان)تهیه شده است. روش پژوهش: نوع تحقیق کاربردی توسعهای و روش مطالعه توصیفی- تحلیلی برپایه پیمایش بوده است. روش جمع آوری اطلاعات بر مبنای کتابخانه ای، اسنادی و نیز میدانی با استفاده از پرسشنامه محقق ساخت بوده و به جهت تجزیه و تحلیل دادهها از نرم افزار SPSS استفاده شده است. نتیجه گیری: نتایج تحقیق حاکی از آن است که در میزان مشارکت شهروندان بین زنان و مردان تفاوت معناداری وجود داشته و بین سن و این مشارکت ارتباط معناداری مشاهده نگردید. هم چنین بین احساس تعلق اجتماعی و مشارکت شهروندان همبستگی معناداری وجود دارد. به این معنا که هرچه میزان تعلق اجتماعی افراد افزایش یابد، میزان مشارکت شهروندان نیز افزایش پیدا کرده و بالعکس. براساس این تحقیق از بین متغیرها متغیر احساس تعلق اجتماعی دارای بیشترین وزن برای سنجش مشارکت شهروندان بوده و بین هر کدام از مولفههای مشارکت در ارائه پیشنهاد و تصمیم گیری، مشارکت در نظارت بر امور شهری، مشارکت عملی و اجرایی در امور شهری با احساس تعلق اجتماعی رابطه وجود داشته و متغیر احساس تعلق اجتماعی متغیری است که با هر سه بعد همبستگی بالایی دارد.
