معرفی رسالۀ دواءالمساکین
نویسندگان
1 کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان
2 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور اصفهان
doi
چکیده
نسخ خطی بهعنوان میراث مکتوب مردم ایران در کتابخانههای کشور، پشتوانۀ فرهنگی و شناسنامۀ تمدن ملت است و احیای نگاشتهها و آثار گذشتگان از وظایف پژوهشگران و حامیان زبان فارسی. دواءالمساکین در قرن 12 و 13 هجری قمری نوشته شده و مؤلف آن نامعلوم است. هدف اصلی در این مقاله، معرفی رسالۀ طبی دواءالمساکین است که از اهمیت موضوعی، سبکی و ادبی ویژهای برخوردار است و در کتابخانۀ آستان قدس رضوی از گنجینههای ادبی و پزشکی به شمار میآید. موضوع کلی این نسخه، طب سنتی و شیوههای درمان بیماریهاست. این نسخه دارونامۀ جامع و کمنظیری از داروهای مفرد و مرکب است. دواءالمساکین علاوه بر اهمیت موضوعی، از نظر مختصات سبکی، زبانشناختی و رسمالخط نیز حائز اهمیت بوده و و از جهتی شامل اصطلاحات و ترکیبات فراوانی است که با شناخت این متن میتوان در معادلسازی اصطلاحات جدید از آنها بهره برد.
