بررسی کیفیت زندگی با تأکید بر مدیریت شهری(مورد مطالعه شهر اسلام آباد غرب)
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی روستایی دانشگاه اصفهان،H.barghi@geo.ui.ac.ir
2 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی روستایی و مدرس دانشگاه پیام نور، Shafiei_bahman@yahoo.com
3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی دانشگاه اصفهان،A.hajarian@ltr.ui.ac.ir
doi
چکیده
مقدمه و هدف پژوهش: وظایف کنونی مدیریت شهری تنها محدود به مواردی از قبیل برنامه ریزی، خدمات رسانی، مدیریت فرهنگ محلی، انجام پروژههای عمرانی و... نمیشود. بلکه جهت دهی فعالیتهای شهری و ترسیم چشمانداز شهر در راستای دستیابی به کیفیت زندگی متناسب شهری و توسعه پایدار میباشد که لزوم بررسی همهجانبه آن ضروری میباشد. هدف از این پژوهش ارزیابی کیفیت زندگى در شهر با تأکید بر عملکرد مدیریت شهری است. روش پژوهش: از نوع تحلیلی- پیمایشی مبتنی بر پرسشنامه است جامعه آماری مورد مطالعه شامل جمعیت شهر اسلام آباد غرب بر اساس سرشماری سال 1390 به تعداد 94699 نفر میباشند که به منظور تعیین تعداد نمونهها با بهرهگیری از فرمول کوکران تعداد 382 نفر به صورت نمونهگیری تصادفی طبقهای انتخاب شدهاند. به منظور تجزیه و تحلیل دادههای حاصل از عملیات میدانی از دو روش آمار توصیفی و استنباطی (روش تحلیل مسیر با نرمافزار Amos) استفاده شده است. پرسشنامه طراحی شده دارای 30 سؤال در دو بخش عملکرد مدیریت (منابع انسانی و منابع مالی و زیرساختی) و کیفیت زندگی شهری (ابعاد اقتصادی، اجتماعی، کالبدی و محیطی) میباشد. یافتهها: بیانگر آن است که منابع مالی بیشترین تأثیر را بر عملکرد مدیریت شهری دارد. همچنین ضریب تأثیر عملکرد مدیریت شهری بر بعد اقتصادی 0.36، بر بعد اجتماعی 0.29، بر بعد کالبدی 0.44 و بر بعد محیطی 0.51 میباشد. عملکرد مدیریت شهری بر خود کیفیت زندگی (ابعاد اقتصادی، اجتماعی، کالبدی و محیطی) 0.25 تأثیر دارد. و با توجه به این که مقدار سطح معناداری کل فرضیات (P) از 05/0 کمتر و مقدار بحرانی ( CR) بیشتر از محدوده قابل قبول یعنی 96/1 میباشد نتیجه گیری: میتوان ادعا نمود که تمامی فرضیات پژوهش تائید میشود و در نهایت مهمترین مؤلفههای تأثیرگذار مدیریت شهری در افزایش کیفیت زندگی در شهر ابعاد محیطی، کالبدی و اقتصادی میباشد.