تحلیل مولفههای کالبدی تاثیرگذار بر شکلگیری احساس تعلق به مکان در مجتمعهای مسکونی شهر رشت (نمونه موردی: مجتمع الغدیر، مجتمع ابریشم، مجتمع تک ماسوله)
نویسندگان
1 استادیار ، دانشکده معماری و هنر ، دانشگاه گیلان ، ایرانamirreza_karimiazeri@guilan.ac.ir
2 دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت، ایران.niljannatpour@yahoo.com
doi
چکیده
مقدمه و هدف پژوهش:احساس تعلق به مکان، سبب شکلگیری پایگاه وجودی در افراد میگردد و دارای درجات متفاوتی در ابعاد اجتماعی و کالبدی است. هدف پژوهش حاضر دسته بندی عوامل کالبدی موثر بر شکلگیری این احساس، در مجتمع مسکونی است. روش پژوهش: رویکرد این پژوهش، تحلیلی توصیفی بوده و از ابزار مصاحبه در پیشبرد اهداف استفاده شده است. برای پاسخ به این مهم، سه مجموعه مسکونی الغدیر، ابریشم وتک ماسوله در شهر رشت انتخاب و با روش بررسیهای اسنادی و میدانی، دیدگاه متفاوت ساکنین این مجتمعها طی پرسشنامه هایی در حیطه عناصر کالبدی حس تعلق به مکان جمع آوری گردید و در نهایت با نرم افزار spss مورد تحلیل قرار گرفت. با توجه به نامحدود بودن جامعه، تعداد حجم نمونه براساس فرمول حجم بهینه کوکران، برابر با 384 نفر به دست آمد. سپس، پرسشنامه اصلی با 35 سؤال بین 390 نمونه اجرائی شد. یافتهها: نتایج حاصل از یافتهها حاکی از این امر است که راهبردهای کالبدی در طراحی محیطی مانند: وضوح کالبدی، تنوع عملکردی، فضاهای خاطره انگیز جمعی، مبلمان شهری و فضای سبز به ترتیب با ضرایب 084/0، 119/0، 193/0، 084/0 و 087/0. نتیجه گیری: سطح معنا داری کمتر از 05/0همبستگی مستقیم با افزایش احساس تعلق به مکان دارند.