عوامل موثر بر شکل گیري ائتلاف سازنده بین سازمانی در زمان های بحران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی گرایش منابع انسانی، گروه مدیریت، واحد سیرجان،دانشگاه آزاد اسلامی، سیرجان ، ایران
2 استادیار ، گروه مدیریت، دانشگاه پیام نور، تهران ، ایران
3 استاد ، گروه مدیریت ، واحد سیرجان ، دانشگاه آزاد اسلامی، سیرجان ، ایران
doi
چکیده
هدف این پژوهش عوامل موثر بر شکل گیري ائتلاف سازنده بین سازمانی در زمان های بحران بود. پژوهش ترکیبی اکتشافی دو مرحلهای از نوع ابزارسازی بود. در بخش کیفی با بهره گیری از روش نمونه گیری هدفمند و تکنیک اشباع نظری استفاده شد. در این پژوهش از روش دلفی سه مرحله ای استفاده شد . و سپس با استفاده از پرسشنامه ماتریسی تکنیک تفسیری ساختاری که در بین متخصصان توزیعشده است و سطحبندی این عوامل انجام گرفت. نتایج نشان می دهد که 10 عامل مربوط به سطح اول میباشند. شبکه سازی محیطی ، سیاستگذاری ، رویکرد فرا بخشی ائتلاف ، تطبیق با محیط اجتماعی ، ایجاد دوستی سازمانی ، چابک سازی ، رشد گرایی ، افـزايش تـوان علمي ، ثبات در برنامه ریزی سازمان و ادراک عدالت . همچنین دو عامل در سطح دوم قرار دارند. این دو عامل عبارتند از انسجام اجرایی و توسعه اهداف . تنها عامل مربوط به سطح سوم، توسعه پایدار سازمانی کارکنان میباشد. شکل گیري ائتلاف سازنده بین سازمانی در مدل باقیمانده است که آنهم مربوط به سطح چهارم مدل میباشد. بدون شک ارتقا ائتلاف سازی در سازمان ها سبب میگردد تا این سازمانها اشراف کاملی بر محیط پیرامون خود داشته باشند. از طرفی ائتلاف سازی سبب میگردد تا سازمان ها از تهدیدها و پتانسیلهای موجود در محیط پیرامون خود برخوردار باشند و حتی این مساله زمینه ساز افزایش شناخت سازمان ها از قوتها و ضعفهای خود میگردد.
