بررسی مرزبندی و گسیختگی محله ای با رویکرد توسعه پایدار شهری (محله های اوین و درکه شهرداری تهران)
نویسندگان
1 دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه شهید بهشتی faranak.saeedifard@gmail.com
2 دانشیار گروه معماری و شهرسازی دانشگاه امام خمینی Gorji@arc.ikiu.ac.ir
3 عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد هشتگردmohammad.behzadpour@gmail.com
4 دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه آزاداسلامی واحد قزوین
doi
چکیده
هدف: این پژوهش با هدف مطالعه و بررسی روند تغییرات تقسیمات محلهای در منطقه 1 شهرداری تهران خصوصا در دو محله درکه و اوین، به مدل ایجاد زیر محلات با رعایت انسجام اجتماعی و فرهنگی ختم می گردد. روش پژوهش: پژوهش حاضر با هدف کاربردی و با مراجعه به منابع معتبر مبانی نظری جمع آوری شده است و جامعه کل آماری مردم و شورایاران محله درکه است که طبق فرمول کوکران 383 نفر بدست آمده بود 80 نفر به صورت تصادفی نیز مورد پرسشگری قرار گرفت. در این پژوهش از روشهای آمار توصیفی مانند شاخصهای تمرکز و پراکندگی برای نمایش وضع موجود استفاده شده و کاربرد روش دلفی با آزمون T تک گروهی و آزمون فریدمن تحلیل اطلاعات در محیط نرم افزاری SPSS انجام شده است. تغییرات مرزبندی نیز با روش ترسیمی در محیط GIS نمایش داده شده است. در این پژوهش بازگشت به رویکرد توسعه سنتی (نظریه نوشهرگرایی)، بهرهگیری از شاخصهای توسعه پایدار به منظور کاهش حداکثری مشکلات محیطی و اجتماعی است. یافتهها و نتیجه گیری: نتایج حاکی از سنجش شاخصهای همبستگی اجتماعی و تجانس فرهنگی، تاثیر روابط اجتماعی در شکل گیری استخوان بندی محلههای قدیم، مرکز محله به عنوان یکی از عناصر کالبدی محله در ساختار کالبدی شهر، قوانین و مسائل اداری، تغییر الگوی کاربری راهها و گسترش فیزیکی شهر و در نهایت شاخصهای اقتصادی می باشد و پیشنهاداتی در این راستا ارائه شده است.