بررسی کارکرد تحلیل شبکه اجتماعی در مدیریت ریسک با رویکرد ذینفعان (پروژه‌های مترو تهران)

نویسندگان

1 استادیار، هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس، گروه مدیریت پروژه و ساخت (مسئول مکاتبات)

2 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد مدیریت پروژه و ساخت، دانشگاه نربیت مدرس setare.valinavaz@gmail.com

3 دانشیار، هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس، گروه مدیریت پروژه و ساخت sobhiyah@modares.ac.ir

doi
چکیده

مقدمه و هدف پژوهش: پروژه‌های مترو، شرایط پیچیده ای دارند که منجر به افزایش عدم‌قطعیت در آن‌ها می شود. شرایط غیرقابل‌پیش بینی پروژه‌های زیرزمینی، اندازه بزرگ پروژه، حجم عظیم سرمایه‌گذاری، زمان طولانی، ذی‌نفعان متعدد و روش‌های ساخت پیچیده، وجود ریسک‌های بالقوه را در این پروژه ها آشکار می سازد. با توجه به ذی‌نفعان مختلفی که درگیر پروژه های مترو هستند، الگوها و روابط اجتماعی این ذی نفعان، پدیده مدیریت ریسک را در این پروژه ها بیش از پیش پیچیده می سازد. با توجه به خلا دانشی موجود در این زمینه، محققان با اتخاذ رویکرد شبکه های اجتماعی، به تحلیل ریسک‌های ذی‌نفعان پروژه به‌عنوان عناصری به‌هم پیوسته که دارای روابط علت و معلولی هستند، پرداخته اند. هدف از پژوهش حاضر، یافتن ریسک‌های بحرانی ذی‌نفعان به روش تحلیل شبکه اجتماعی در مدیریت ریسک ذی‌نفعان پروژه‌های مترو تهران است. روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع کیفی و با استراتژی مصاحبه می‌باشد. پس از جمع آوری داده‌ها توسط مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته، از 30 ذی‌نفع در شش دسته، با استفاده از نرم‌افزار تحلیل شبکه‌های اجتماعی، به تحلیل داده‌ها پرداخته شد و شبکه ریسک های ذی‌نفعان ترسیم شد. یافته‌ها: ریسک‌های انسانیمدیریتی، برنامه‌ریزی، مالی اقتصادی، قانونی و ریسک تاخیرات ساخت به‌عنوان ریسک‌های کلیدی شناخته شدند. نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های به‌دست آمده، چنین نتیجه‌گیری می‌شود که همیشه ریسک‌های مالی و اقتصادی، در اولویت ریسک‌های پروژه‌ها نیستند و باید به ریسک‌های انسانی و مدیریتی، در کنار دیگر ریسک‌ها توجه ویژه‌ای نمود.