نقش بازآفرینی شهری در رفع تعارضات مالکیت زمین از منظر شهروندان(مطالعه موردی: محله فرحزاد)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد تهران علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استاد گروه جغرافیا انسانی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 استاد گروه جغرافیا، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
مقدمه و هدف پژوهش: یکی از ضروریترین زمینههای مداخله دولت در امر مدیریت شهری، برنامهریزی در مالکیت زمین شهری است و از این جهت دولتها باید هدفهای سیاست مربوط به مالکیت زمین شهری را در مجموعه کلی سیاستهای شهری شدن مورد توجه قرار دهند و سیاستهای کاربری صحیح زمین شهری را اتخاذ و در راستای اهداف اقتصادی و اجتماعی به اجرا در آورند. هدف از این پژوهش، نقش بازآفرینی شهری در رفع تعارضات مالکیت زمین از نگاه شهروندان در محله فرحزاد میباشد. روش پژوهش: نوع مقاله توصیفی تحلیلی و ازلحاظ هدف کاربردی میباشد. حجم نمونه برای تجزیهوتحلیل یافتهها از نرمافزار SPSS استفاده شده است. میزان پایایی پرسشنامه از آزمون آلفای کرونباخ استفاده گردید و ضریب آن برای کلیه مولفه ها 0.783 که به لحاط پایایی قابل قبول می باشد. حجم نمونه 376 نفر از شهروندان ساکن محله به صورت نمونه گیری تصادفی انتخاب شده اند. یافتهها: نتایج حاصل از آزمون T تک نمونه ای نشان میدهد که بین کلیه مؤلفههای بازآفرینی شهری (اقتصادی، اجتماعی، کالبدی، مدیریتی، جمعیتی، عملکردی، اداری-سازمانی و محیطزیست) رابطه معناداری وجود دارد و نشان دهنده میزان اهمیت هر یک از آنها در رفع تعارضات مالکیت زمین در محله فرحزاد است. نتیجه گیری: رفع تعارضات مالکیت زمین بهعنوان مؤثرترین ابزار برنامهریزی شهری، نقش مهمی در پایداری محله فرحزاد دارد باوجود این، بازآفرینی شهری در جهت رفع تعارضات مالکیت زمین در جهت بهبود وضعیت اقتصادی، اجتماعی، کالبدی، مدیریتی و ... بسیار مؤثر است.
