ارتقا نشاط اجتماعی با رویکرد اجتماع محور در سکونتگاههای غیررسمی (نمونه موردی: محله کشتارگاه-ارومیه)
نویسندگان
1 دانشجویکارشناسیارشد برنامهریزیشهری،دانشکده معماریوهنر،دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز،تبریز،ایران.
2 استادیار گروه شهرسازی، دانشکده معماری و هنر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز، ایران.
doi
چکیده
مقدمه و هدف پژوهش: هدف اصلی این پژوهش، شناسایی رابطه میان متغیرهای توصیفی و نشاط اجتماعی در سکونتگاههای غیررسمی میباشد که در نهایت در راستای ارتقا نشاط اجتماعی با رویکرد اجتماع محور و با استفاده از پتانسیلهای محلهای و فرامحلهای به ارائه راهبردهای پیشنهادی میپردازد. روش پژوهش: روش تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی-تحلیلی میباشد. مطالب مورد استفاده به دو صورت برداشت اسنادی و میدانی گردآوری شده است. ابزار گردآوری دادهها به چند صورت: مشاهده، پرسشنامه، مصاحبه و فیشبرداری میباشد. جامعه آماری پژوهش، ساکنین محله کشتارگاه بوده و براساس فرمول کوکران حجم نمونه 372 نفر بدست میآید. تجزیه و تحلیل اطلاعات به دو صورت کمی و کیفی انجام گرفته است. در بعد کمی از روشهای آماری و در بعد کیفی، نتایج حاصل از بررسیهای آماری و پرسشنامهها تجزیه و تحلیل میگردد. یافتهها: با توجه به آزمون اسپیرمن و یومن-ویتنی نتایج این پژوهش نشانگر وجود رابطه متوسط مستقیم بین متغیرهای وضعیت تأهل، میزان تحصیلات، وضعیت اشتغال، میزان درآمد و نشاط اجتماعی بوده و میان سن و نشاط اجتماعی نیز رابطه کم عکس برقرار است همچنین با توجه به مقدار میانگین رتبهای، زنان نسبت به مردان دارای نشاط اجتماعی بالاتری هستند. نتیجه گیری: در راستای توانمندسازی و ارتقای نشاط اجتماعی براساس پتانسیلها، داراییهای محله و رویکرد اجتماع محور در محله کشتارگاه چهار نوع راهبرد: راهبردهای تهاجمی، تنوع، بازنگری، تدافعی تدوین و برای محله ارائه گردیده است.
