معرفی و تحلیل منظومۀ ناشناختۀ مودت‌نامه

نویسندگان

1 دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دهاقان

doi
10.30495/noskheh.2022.703584
چکیده

مثنوی مودت‌نامه ازجمله داستان‌های روایی است که شاعری به نام میرمحمداسماعیل بن یوسف ابجدی، از شاعران فارسی‌سرای سدۀ یازدهم سرزمین هند، در جواب خسرو و شیرین نظامی سروده است. این مثنوی هرگز توفیق خمسۀ نظامی را به دست نیاورد؛ اما سادگی زبان، روانی کلام، توجه به معنا و مضمون، استفاده از آرایه‌های ادبی درحدّ اعتدال و ساخت و بافت مناسب کلام، سبب شده است فهم مثنوی مودت‌نامه برای مخاطب، بدون مشکل باشد. بررسی دست‌نوشتۀ منحصربه‌فرد اثر نشان داد سراینده علاوه‌بر توجه به ظاهر کلام، از معنا و مضمون نیز غافل نبوده و هر دو جنبۀ لفظی ومعنایی را مدّنظر داشته است؛ ازاین‌رو، منظومۀ وی تک‌ساحتی نیست و ارزش زبانی، ادبی، معنایی و... دارد. این منظومه تاکنون ناشناخته باقی مانده است؛ به همین سبب، نگارنده بر آن شد تا در این مقاله ضمن معرفی این اثر، به بررسی و تحلیل محتوا و سبک‌شناسی اثر بپردازد.