فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: میدان­هـاي الکترومغناطیسـی بر سیستم قلبی و کبدی انسان تاثیر مخربی دارد. با توجه به نقش فعالیت ورزشی بر سلامت انسان، مطالعه حاضر با هدف بررسی 8 هفته تمرین هوازی بر آنزیم­های کبدی، وزن قلب، وزن بدن و نسبت وزن قلب به وزن بدن موش­های صحرایی در معرض امواج الکترومغناطیسی صورت گرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی تعداد 32 سر موش صحرایی به طور تصادفی به چهارگروه (1) کنترل بدون هیچ گونه مداخله، (2) کنترل تحت اشعه الکترومغناطیس، (3) گروه تمرین هوازی تحت تاثیر اشعه الکترومغناطیس و (4) تمرین هوازی بدون اشعه­ الکترومغناطیس و هر گروه 8 سر موش تقسیم شدند. گروه های 2 و 3 هشت هفته به مدت 1 ساعت در روز در معرض اشعه الکترومغناطیس قرار گرفتند. نمونه­های گروه­های 3 و 4 سه جلسه در هفته به مدت 8 هفته بر روی نوار گردان دویدند. سطوح سرمی آلانین آمینوترانسفراز، آسپارتات آمینوترانسفراز اندازه­گیری و گروه­ها با هم مقایسه شدند. نتایج: قرار گرفتن در معرض اشعه الکترومغناطیس اثر معنی داری بر سطوح آلانین آمینوترانسفراز و آسپارتات آمینوترانسفراز نداشت اما منجر به افزایش سطوح وزن، افزایش وزن قلب و افزایش نسبت وزن قلب به وزن بدن موش های صحرایی گردید (05/0> P ). تمرینات هوازی منجر به کاهش وزن، وزن قلب و نسبت وزن قلب به وزن بدن موش­های صحرایی تحت اشعه الکترومغناطیس گردید (05/0> P ). تمرین هوازی همچنین، موجب افزایش سطوح آلانین آمینوترانسفراز و آسپارتات آمینوترانسفراز موش­های صحرایی تحت اشعه گردید (05/0> P ). سطوح آسپارتات آمینوترانسفراز در گروه تمرین هوازی به طور معنی داری بالاتر از گروه تمرین هوازی تحت اشعه بود (05/0> P ). نتیجه­گیری: به نظر می رسد اشعه الکترومغناطیس اثری بر آنزیمهای کبدی ندارد، درحالیکه موجب افزایش سطوح وزن، وزن قلب و نسبت وزن قلب به وزن بدن موش های صحرایی می­گردد. انجام تمرینات هوازی وزن، وزن قلب و نسبت وزن قلب به وزن بدن موش­های صحرایی تحت اشعه الکترومغناطیس را کاهش می­دهد و اثر مثبت بر آنزیم­های کبدی دارد.