فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف : ورزش و عصاره‌های خوراکی در جلوگیری افزایش چاقی و عوارض آن نقش دارد. هدف از این تحقیق بررسی اثر مصرف مکمل تمرین هوازی و مصرف عصاره سیر-استویا بر بیان ژن های انسولین، پپتید-شبه گلوکاگن-1 در رت های ویستاره چاق شده با رژیم پرچرب بود. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، تعداد 33 سر موش نر ویستار با وزن 180 تا 220گرم به طور تصادفی در 7 گروه شامل کنترل سالم، چاق، چاق+سیر، چاق+استویا، چاق+ورزش، چاق+ورزش+سیر، چاق+ورزش+استویا تقسیم شدند. رت ها پس از یک دوره 12-18هفته(تحت پروتکل چاقی)براساس شاخص لی به وزن بالای 310 گرم رسیدند. سپس گروه های تجربی به مدت هشت هفته 40 میلی گرم به ازای هرکیلوگرم وزن بدن مکمل سیر دریافت کردند. پروتکل ورزش با 30دقیقه در روز، 8 متر در دقیقه، براساس برنامه 6جلسه در هفته و به مدت هشت هفته اجرا شد. میزان بیان ژن با استفاده از روش Real Time PCR اندازه‌گیری و داده ها به روش تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی داری p-value<0.05  تجزیه و تحلیل گردیدند. نتایج: بیان ژن انسولین در گروه چاق+ورزش تفاوت معناداری با گروه کنترل دارد(P-Value=0.013<0.05). به بیان بهتر، می‌توان گفت که ورزش سبب کاهش معنادار میزان بیان ژن انسولین در رت‌های نر چاق شده است. همچنین ملاحظه می شود که تفاوت معناداری بین میانگین ژن انسولین گروه چاق+استویا با گروه چاق+ورزش(Sig=0.000 ) و  گروه چاق+ورزش+سیر (sig=0.003) وجود دارد. اما نتایج آنالیز واریانس تفاوت معناداری بین میانگین ژن شبه پپتید-گلوکاگن-1 در گروه‌های هفت گانه رت‌های نر نشان نداد(P-Value=0.824>0.05). نتیجه گیری: چاقی موجب تغییرات چشمگیر بیان ژن های درگیر در حساسیت انسولین دارد و بنظر میرسد فعالیت بدنی هوازی با و بدون سیر و استویا میتواند بر این تغییرات اثر مثبت داشته باشد.