فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: اثرات بیولوژیکی دزهای پایین پرتو گاما در انسان و حیوان ثابت شده است. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی بیومارکرهای هماتولوژیک در افرادی که برای مدت طولانی در معرض دزهای پایین تابش گاما قرار داشتند، انجام شد. مواد و روش ها: 50 تکنسین پزشکی هسته ای با سابقه 10 سال مواجهه با اشعه گاما و 30 فرد عادی از کارکنان بیمارستان به ترتیب به عنوان گروه مورد و شاهد انتخاب شدند. 5 سی سی نمونه خون محیطی از شرکت کنندگان اخذ شد و فاکتورهای هماتولوژیکی آنان مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: آنالیز داده ها نشان داد که میانگین هموگلوبین هیچ تفاوت معنی داری بین دو گروه مطالعه نشان نداد (05/0 < value - P ).  میانگین مونوسیت ها، ائوزینوفیل ها، هماتوکریت، MCV، MCH، RDW.SD، PDW و MPV به صورت معنی داری در گروه مواجهه یافته با تشعشع کاهش یافت (05/0 > value - P ).  همچنین میانگین PCT، PLT، WBC، گرانولوسیت های نابالغ و لنفوسیت ها در گروه مواجهه یافته افزایش معنی دار داشتند (05/0 > value - P ). نتیجه‌گیری: دزهای پایین پرتو گاما می تواند بر پارامترهای خونی افراد درمعرض دزهای طولانی مدت تشعشع تاثیر بگذارد. نتایج حاصل از این مطالعه می تواند در تدوین روش های محافظتی جدید یا اصلاح روش های فعلی به منظور افزایش سلامت کارکنان پزشکی هسته ای موثر باشد.