فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: صرع یک ​​اختلال مغزی بسیار شایع است و استرس اکسیداتیو به عنوان یکی از مهمترین مکانیسم‌های درگیر در بروز صرع در نظر گرفته می‌شود. داروهای کنونی به جای درمان بیماری صرع، صرفاً علائم تشنج را کنترل می‌کنند و در 30 درصد بیماران فاقد ‌اثر هستند. از این رو، شناسایی داروهای مؤثرتر برای درمان صرع از اهمیت بالایی برخوردار است. مطالعه حاضر نیز در این راستا و با هدف بررسی اثرات تجویز درون بطن مغزی (ICV) کتورولاک و متیل پردنیزولون بر شاخص‌هاي استرس اكسيداتيو در بافت مغز موش‌هاي صحرايي صرعي‌شده، اجرا شده است. مواد و روش‌ها: در مطالعه حاضر تعداد 48 سر موش صحرایی ماده به منظور انجام دو آزمایش در 8 گروه آزمایشی به صورت تصادفی تقسیم شدند. در آزمایش اول، نرمال سالین و کتورولاک در دوزهای 7.5، 15 و 30 میکروگرم و در آزمایش دوم، نرمال سالین و متیل پردنیزولون در دوزهای 0.15، 0.3 و 0.6 میکروگرم به ترتیب به صورت ICV تزریق شدند و صرع حاد نیز با تجویز درون صفاقی پنتیلن تترازول در موش‌ها القا گشت. با فاصله نیم ساعت پس از انجام تزریقات، موش‌ها یوتانایز شده و پس از جداسازی مغز شاخص‌های استرس اکسیداتیو، ظرفیت آنتی اکسیدانی تام، سطح مالون دی آلدئید و نیتریک اکساید در بافت هموژنه هیپوکمپ اندازگیری شد. نتایج : براساس یافته‌های بدست آمده، تزریق کتورولاک و متیل پردنیزولون به صورت وابسته به دوز سبب افزایش معنی‌دار ظرفیت آنتی اکسیدانی تام گروه‌های درمانی در مقایسه با گروه کنترل شد (P<0.05). همچنین، تجویز دوزهای مختلف هر دو دارو، سطح مالون دی آلدئید و نیتریک اکساید را در قیاس با گروه کنترل به طور معنی‌داری کاهش داد (P<0.05). نتیجه‌گیری: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که احتمالاً کتورولاک و متیل پردنیزولون دارای اثرات آنتی‌اکسیدانی بوده و می‌توانند به‌عنوان گزینه‌های درمانی بالقوه برای بیماری صرع و سایر بیماری‌های مرتبط با بروز استرس اکسداتیو مورد بررسی  بیشتر قرار گیرند.