فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: با توجه به اینکه جوانه زدن فیبرهای خزه ای به عنوان شاخص مهم در ارزیابی شدت صرع لوب گیجگاهی در مدلهای حیوانی محسوب می شود، هدف از مطالعه حاضر بررسی اثرات جینسینگ بر تغییرات هیستو پاتولوژیک ناحیه شکنج دندانه ای هیپوکامپ موشهای صحرائی صرعی شده با پیلوکارپین است. مواد و روش ها: درمطالعه تجربی حاضر70 سر موش صحرایی بالغ نر نژاد ویستار (Wistar) به طور تصادفی به  گروه های مختلف تقسیم شدند. در 4 گروه به منظور مدلسازی صرع، از لیتیوم- پیلوکارپین(mg/kg  127) بصورت تزریق داخل صفاقی استفاده شد. سپس به سه گروه از گروه های صرعی شده، بترتیب جینسینگmg/kg  150 ، والپروات سدیم mg/kg 200 (بعنوان کنترل مثبت) و جینسینگ به همراه والپروات سدیم به مدت سی روز داده شد. پس از اتمام دوره درمان و انجام بیوپسی از هیپوکامپ، جهت ارزیابی  تعداد سلولها، رنگ آمیزی نیسل و برای بررسی جوانه زدن نابجای آکسونی، رنگ آمیزی Timm’s انجام گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار  SPSS و آزمونهای آماری ANOVA  انجام شد. نتایج: مشاهده شد که تیمار با جینسینگ بطور معناداری (p<0.05) در مقایسه با گروه Sham، به بهبود آسیب ناحیه هیپوکامپ کمک نموده است. نتیجه گیری: تیمار با جینسینگ اثر بهتری در مقایسه با والپروات سدیم  بر بهبود و کاهش عوارض ناشی از صرع در هیپوکامپ دارد. بنظر می رسد که جینسینگ، مانع تخریب نورون ها و تولید فیبرهای خزه ای نابجا در صرع شده است.