اثرات مکمل یاری گلوتامین بر بیان نسبی ژن های Pax3 و Pax7 در بافت عضلانی کند انقباض رت های نر پس از یک جلسه فعالیت مقاومتی شدید

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی گروه تربیت بدنی وعلوم علوم ورزشی واحد دامغان

2 استادیار گروه علوم ورزشی دانشگاه آزاد واحد دامغان

3 Department of sport and exercise, Islamic Azad University Damghan Branch

doi
https://doi.org/10.82311/qjaphd.2025.1200600
چکیده

زمینه و هدف: گلوتامین به‌عنوان یکی از اسیدهای آمینه آزاد فراوان در عضله اسکلتی، نقش مهمی در بازسازی و ترمیم عضلات دارد. مطالعات نشان داده‌اند که مکمل‌یاری گلوتامین می‌تواند آسیب‌های عضلانی ناشی از تمرینات مقاومتی شدید را کاهش داده و روند ریکاوری را تسریع کند. تمرینات شدید منجر به فعال‌سازی سلول‌های ماهواره‌ای و افزایش بیان ژن‌های مایوژنیک مانند PAX3 و PAX7 می‌شود که نشانگر آسیب عضلانی هستند. با توجه به نبود مطالعات کافی بر تارهای عضلانی کند‌انقباض، این پژوهش با هدف بررسی اثر مصرف گلوتامین بر بیان این ژن‌ها در عضله نعلی رت‌های نر پس از یک جلسه تمرین مقاومتی شدید انجام شد. مواد و روش ها: در این پژوهش تعداد 30 سر رت نر بالغ هشت هفته ای نژاد ویستار تهیه و پس از دو هفته نگهداری در شرایط کنترل شده و پس از مطابقت وزنی و به طور تصادفی در سه گروه مساوی جایگزین شدند. مکمل گلوتامین بصورت گاواژ یک بار در روز بود. پس از انجام واکنش PCR روی بافت عضله نعلی، نسبت بیان ژن های هدف و مرجع با یکدیگر مقایسه شد. نتایج: در هر دو متغیر، مقدار میانگین ها در گروهی که تحت تمرین مقاومتی شدید یک جلسه ای بودند نسبت به گروهی که علاوه بر تمرین مقاومتی شدید یک جلسه ای، مکمل گلوتامین مصرف کردند، متفاوت و بیشتر بود. بین اثر یک جلسه فعالیت مقاومتی شدید با و بدون مکمل یاری گلوتامین بر بيان نسبی ژن PAX3 در تارهای عضلانی کند انقباض رت هاي نر تفاوتی نبود؛ اما میانگین بیان نسبی ژن PAX7 در گروه تمرین مقاومتی شدید یک جلسه ای از گروه تمرین مقاومتی شدید یک جلسه ای همراه با مصرف مکمل گلوتامین بیشتر بود. نتیجه‌گیری : یک جلسه تمرین مقاومتی شدید باعث افزایش بیان ژن‌های مایوژنیک در عضلات کند‌انقباض می‌شود. مصرف گلوتامین می‌تواند این افزایش را مهار کرده و نقش محافظتی در برابر آسیب عضلانی ایفا کند.