اثرات تزریق داخل بطن مغزی و داخل صفاقی لیپوپلی ساکارید بر اخذ غذا و سطح کورتیزول خون در جوجههای گوشتی
نویسندگان
1 گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایران
2 گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
5 گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
https://doi.org/10.82311/qjaphd.2025.1201809چکیده
زمینه و هدف: هدف از مطالعه کنونی، بررسی اثرات تزریق داخل بطن مغزی (ICV) و داخل صفاقی (IP) لیپوپلی ساکارید (LPS) بر اخذ غذا و سطح کورتیزول خون در جوجههای گوشتی میباشد. مواد و روشها: در مطالعه حاضر مجموعاً چهار آزمایش (آزمایش یک و دو مربوط به اخذ غذا و آزمایش سه و چهار مربوط به سطح کورتیزول پلاسما) بر روی جوجههای گوشتی اجرا شدند. در آزمایش اول محلول کنترل و LPS با دوزهای 25، 50 و 100 نانوگرم به صورت ICV تجویز شد. در آزمایش دوم نیز محلول کنترل و LPS با دوزهای 50، 100 و 200 میکروگرم به صورت IP تزریق گشت. سپس، جوجهها به قفسهایشان بازگردانده شدند و میزان اخذ غذای آنها تا سه ساعت پس از تزریق ثبت شد. ترتیب تزریقات در آزمایشهای سه و چهار به ترتیب مشابه دو آزمایش اول بود. در این آزمایشها دو ساعت پس از تزریق، با بریدن سیاهرگ گردنی، خونگیری انجام و سطح کورتیزول پلاسما در تمامی گروهها سنجیده شد. نتایج: بر اساس یافتهها، تزریق ICV 50 و 100 نانوگرم و تزریق IP 200 میکروگرم از LPS به طور معنیداری مصرف غذا را در 120 و 180 دقیقه پس از تزریق سرکوب کرد (05/0 P ≤ ). همچنین، تزریق ICV 50 و 100 نانوگرم و تزریق IP 100و 200 میکروگرم از LPS منجر به افزایش معنیدار سطح کورتیزول پلاسما شد (05/0 P ≤ ). نتیجهگیری: این نتایج نشان میدهند که هم تجویز مرکزی و هم محیطی LPS میتواند مصرف غذا و پاسخ به استرس را در جوجههای گوشتی تعدیل کند.