فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه : هیپوپرفیوژن مزمن مغزی (CCH) یکی از مکانیسم‌های پاتولوژیک در بروز اختلالات شناختی عروقی محسوب می‌شود که از طریق القای استرس سلولی، تعادل فرآیندهای حیاتی از جمله اتوفاژی را بر هم می‌زند. رزوراترول (RSV) به واسطه خواص آنتی‌اکسیدانی و تعدیل‌کنندگی سیگنال‌های سلولی، پتانسیل نوروپروتکتیو قابل‌توجهی دارد. این مطالعه با هدف بررسی اثر رزوراترول بر بیان ژن‌های کلیدی مسیر اتوفاژی (LC3, p62, Beclin-1, mTOR, AMPK) در مدل CCH انجام شد. روش کار : 24 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به طور تصادفی در چهار گروه شم، 2-VO، 2-VO+RSV2.5 و 2-VO+RSV5 تقسیم شدند. مدل CCH با انسداد دوطرفه شریان‌های کاروتید مشترک (مدل 2-VO) ایجاد گردید. درمان با رزوراترول (با دوزهای 2.5 و 5 mg/kg) به صورت درون‌صفاقی ( 35 روز) انجام شد. سطح بیان ژن‌های مورد نظر با روش Real-time PCR ارزیابی شد. نتایج: CCHمنجر به افزایش معنادار بیان ژن‌های LC3 و p62 و همچنین افزایش mTOR و کاهش AMPK و Beclin-1 در گروه 2-VO نسبت به گروه شم گردید. رزوراترول در دوز 5 mg/kg به طور معناداری موجب کاهش بیان LC3، p62 و mTOR و افزایش بیان AMPK و Beclin-1 در مقایسه با گروه 2-VO شد. اثرات دوز 2.5 mg/kg بر روی LC3، mTOR و AMPK از نظر آماری معنادار نبود، اگرچه این دوز توانست بیان p62 و Beclin-1 را به طور معناداری نسبت به گروه 2-VO بهبود بخشد. نتیجه‌گیری:  رزوراترول از طریق مهار مسیر mTOR و فعال‌سازی مسیر AMPK، قادر به تعدیل بیان ژن‌های کلیدی اتوفاژی و بازیابی تعادل این فرآیند در شرایط هیپوپرفیوژن مزمن مغزی است. این اثرات به صورت وابسته به دوز مشاهده شدند که می‌تواند به عنوان اثردرمانی بالقوه در اختلالات عروقی مغز داشته باشد.