شناسایی عوامل اثرگذار بر مشارکت نهاد خانواده در سیاستگذاریهای فرهنگی- تربیتی در کلانشهر تهران(مطالعه مناطق 2 و 12)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت فرهنگی، دانشکده مدیریت واقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران. (نویسنده مسئول) dr.salehiamiri@gmail.com
2 دانشجوی دکتری مدیریت وبرنامه ریزی فرهنگی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران. fadaeemohadese@gmail.com
3 استاد، گروه تعلیم وتربیت ، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس تهران، تهران، ایران. mehrmohammadimahmoud@gmail.com
4 استادیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران. zolfaghar@ut.ac.ir
doi
10.30495/ums.2022.20838چکیده
مقدمه و هدف پژوهش: سیاستگذاری فرهنگی بهعنوان یکی از ارکان مهندسی فرهنگی، تنها هنگامی میتواند اهداف مطلوب فرهنگی را در جامعه محقق نماید که ابزارها و کنشگران سیاستگذاری را بهطور فرابخشی و جامع برگزیند؛ چنین گزینشی، نقش و اثرگذاری نهاد خانواده را در این خصوص نمایان خواهد نمود؛ با این وجود، شاهد عدم مشارکت خانواده در سیاستگذاریهای فرهنگی- تربیتی میباشیم. نوشتار حاضر با طرح این سؤال اصلی که اساساً چه عواملی در مشارکت نهاد خانواده در سیاستگذارهای فرهنگی- تربیتی اثرگذار است؟ به دنبال شناسایی عوامل اثرگذار بر مشارکت نهاد خانواده در سیاستگذاریهای فرهنگی- تربیتی در کلانشهر تهران (مشخصاً مناطق 2 و 12 شهرداری) با استفاده از روش پژوهش کیفی مبتنی بر نظریه داده بنیاد میباشد. روش پژوهش: جامعه هدف پژوهش شامل خبرگان حوزه سیاستگذاری فرهنگی- تربیتی و نیز خانوادههای ساکن در مناطق دو و دوازده شهرداری تهران است که با استفاده از نمونه گیری نظری در مجموع تعداد 25 نفر به عنوان مشارکتکنندگان در پژوهش انتخاب شدند. داده ها با ابزار مصاحبه نیمه ساختاریافته گردآوری و برای بدست آوردن اعتبار و روایی دادهها از دو روش بازبینی مشارکتکنندگان و مرور خبرگان غیر شرکتکننده در پژوهش استفاده شده است. یافتهها: یافتههای پژوهش حاکی از آن است که عواملی چون: بازتعریف مفهوم مشارکت، بازتعریف نقش ذینفعان در سیاستگذاریها، تحولات ساختاری- تشکیلاتی نظام تربیتی و نیز تصویب قوانین و مقررات مشارکتپذیری، در بروز پدیده سیاستگذاری فرهنگی- تربیتی اثرگذار است. نتیجه گیری: از میان عوامل شناسایی شده، چنانچه بازتعریف نقش ذینفعان در سیاستگذاریها، تحولات ساختاری- تشکیلاتی و همراستایی خانواده و نظام تربیتی صورت پذیرد، مشارکت خانواده در سیاستگذاریها تسهیل میگردد.