تبیین مفهوم احساس آسایش در مجتمعهای مسکونی
نویسندگان
1 استادیار، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دماوند، دماوند، ایران. hadikaboli@gmail.com
2 دانشجوی دکتری، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی تهران غرب، تهران، ایران. pourjavan@tvu.ac.ir
3 استادیار، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب، تهران، ایران. a.talaei@wtiau.ac.ir (نویسنده مسئول)
doi
10.30495/ums.2022.21754چکیده
محیط زندگی افراد از مهمترین عرصههای شکل دهنده رفتار اجتماعی انسانها بشمار میرود. در این محیط همواره روابط میان افراد خانواده و همسایگان در جریان است. مجتمعهای مسکونی در شهرها از مهمترین این مکانها شناخته میشوند. لزوم داشتن شاخصههایی در این محیط زمینه دستیابی به صمیمیت، آرامش، گسترش روابط و پیوندهای اجتماعی، امنیت اجتماعی در یک جامعه فراهم و جامعه سلامت و شاداب با روابط اجتماعی مستحکم را پایهگذاری مینماید. این پژوهش تبیین مفهوم احساس آسایش را یکی از مقولههای تأثیرگذار بر کیفیت ارتباط انسان با محیط مسکونی شناسایی نموده است. بدینمنظور، ابتدا مؤلفههای مؤثر بر مفهوم احساس آسایش در مجتمعهای مسکونی مورد بررسی قرار گرفته و در ادامه عوامل مرتبط با این مؤلفهها شناسایی و معرفی میگردند. پرسش اصلی پژوهش؛احساس آسایش در مجتمعهای مسکونی بر اساس چه مؤلفههایی سنجیده میشود؟ جهت پاسخ به سوال پژوهش ابتدا مؤلفههای اصلی مرتبط با موضوع شامل کالبدی و عملکردی مورد بررسی قرار گرفته و مؤلفه اجتماعی شاخص سومی است که موجب تکامل دو مؤلفه شده و دستیابی به مفهوم احساس آسایش را فراهم میآورد. ضمن اینکه عوامل مرتبط با مؤلفههای اشاره شده نیز شناسایی و ارائه میگردند. جهت بررسی عوامل اثرگذار با انتخاب دو نمونه موردی مجتمع مسکونی در شهر تهران شامل مجتمع مسکونی چهارصد دستگاه نازی آباد و مجتمع مسکونی خیام یافته های پژوهش با کمک یک پرسشنامه مورد ارزیابی قرار میگیرند و نتایج حاصل از پرسشنامه با کمک نرمافزار spss و آزمونT تحلیل میشوند. روش تحقیق در این پژوهش ترکیبی میباشد و جمعآوری اطلاعات کمی، تحلیل و ترکیب اطلاعات کیفی، بهمنظور شناخت مسأله تحقیق انجام شده است. در خاتمه پژوهش نتیجهگیری لازم ارائه گردیده است.
