ارزیابی شاخصهای ایمنی در کاربریهای ورزشی مستقر در بوستانهای شهری (مطالعه موردی: منطقه 4 شهرداری تهران)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه تربیت بدنی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران
2 گروه تربیت بدنی ، دانشکده علوم انسانی ، دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد شاهرود ، شاهرود . ایران
3 گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران
4 استادیار گروه جامعه شناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی، مرودشت، ایران
doi
10.30495/ums.2023.21832چکیده
مقدمه و هدف پژوهش: رعایت ملاحظات ایمنی به عنوان یکی از مهمترین اصول مدیریت اماکن و فضاهای ورزشی مطرح میباشد. هدف از انجام این تحقیق، ارزیابی شاخصهای ایمنی ورزشی در بوستانهای شهری تهران است.روش انجام پژوهش: تحقیق حاضر از نوع پژوهشهای کاربردی و از نظر شیوة گردآوری دادهها توصیفی- پیمایشی است. تعداد پنج بوستان به عنوان سایتهای مطالعاتی انتخاب شدند. به منظور تعیین وضعیت ایمنی در فضاهای ورزشی بوستانهای مورد مطالعه، از چکلیست سنجشی تعدیلیافته Eduard & Nikolay (2014) استفاده شده است. به منظور اطمینان از صحت ارزیابی صورت گرفته، تعداد 8 نفر از متخصصان و کارشناسان خبره ایمنی به عنوان پنل دلفی شرکت کردند. در نهایت، تعداد 25 شاخص برای ارزیابی در نظر گرفته شدند. میانگین امتیازات به عنوان نتیجه نهایی اعلام شده است.یافتههای پژوهش: در مجموع، شاخص امکان حضور آمبولانس و تجهیزات امدادرسانی در زمین ورزشی با میانگین امتیاز 3/4 بالاترین رتبه را داشته است. از سوی دیگر، کمترین میانگین امتیاز در مجموع بوستانها اختصاص به 2 شاخص وجود سیستم هشداردهنده آتشسوزی در محوطه ورزشی و حضور امدادگر دایم و یا پزشک مقیم با امتیاز 1 داشته است. بوستان لویزان با میانگین امتیاز 6/2 در رتبه اول و سپس، بوستان یاس با میانگین امتیاز 28/2 در رتبه دوم قرار گرفتند. بوستانهای پلیس، سپه و ساحل به ترتیب با میانگین امتیاز 27/2، 01/2 و 87/1 در جایگاههای سوم تا پنجم قرار گرفتند.نتیجهگیری: بوستانهای منطقه 4 شهرداری تهران از وضعیت ایمنی ورزشی مطلوبی برخوردار نیستند و لازم است تا مدیریت شهری تهران و به ویژه منطقه مورد مطالعه نسبت به ارتقای سطح ایمنی در آنها اهتمام ویژهای بورزد.